Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/5304 K.2024/919

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'ın cezalandırılmasına ilişkin Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/11/2022 tarihli ve 2022/1315 esas, 2022/1346 sayılı kararının itiraz edilmeksizin 30.11.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşıldı.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.05.2023 tarih ve 94660652-105-55-33425-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.07.2023 tarihli ve KYB-2023/62002 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2023 tarihli ve KYB-2023/62002 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 272/3. maddesinde, "a) (Değişik: 31/3/2011-6217/23 md.) Hapis cezasından çevrilen adlî para cezaları hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dâhil adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerine, b) Üst sınırı beşyüz günü geçmeyen adlî para cezasını gerektiren suçlardan beraat hükümlerine, c) Kanunlarda kesin olduğu yazılı bulunan hükümlere, Karşı istinaf yoluna başvurulamaz.

(Ek cümle:14/4/2020-7242/17 md.) Bu suretle verilen hükümler tekerrüre esas olmaz" şeklinde yer alan düzenleme uyarınca, tekerrür uygulamasına esas alınan ve basit yaralama suçundan doğrudan hükmedilen 3.000,00 Türk lirası adli para cezasına ilişkin Samsun

10. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/07/2019 tarihli ve 2019/242 esas, 2019/900 sayılı kesin kararının tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığa ait adli sicil kaydında da tekerrüre esas alınabilecek başkaca bir ilam bulunmadığı gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin. “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir. 2.İncelenen somut olayda; sanığın tekerrüre esas alınan Samsun

10. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/07/2019 tarihli ve 2019/242 esas, 2019/900 sayılı kararı ile doğrudan verilen 3000 Türk Lirası adli para cezasının verildiği tarihte miktar itibariyle kesin nitelikte olduğu, bu sebeple tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde tekerrüre esas başkaca mahkumiyetinin de bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında yazılı şekilde tekerrür hükümlerinin uygulanması hukuka aykırı bulunmuş olup;

kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Samsun

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/11/2022 tarihli ve 2022/1315 esas, 2022/1346 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3.5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; bozma nedenine göre uygulama yapılarak.