Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/5622 K.2025/3559

Davacı hakkında Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutuklama nedeniyle 250.000,00 TL maddi ve 600.000,00 TL manevi tazminatın haksız tutuklama tarihten itibaren işleyecek reeskont faiziyle ödenmesine ilişkin davanın kısmen kabulü ile 48.352,75 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvuruları üzerine yapılan inceleme neticesinde;

ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 08/06/2022 tarih, 2021/3867 Esas, 2022/4568 Karar sayılı ilamıyla: "Davacı hakkında mahkemece belirlenen 5 yıllık denetim süresinin inceleme sırasında dolduğu ve UYAP üzerinden yapılan araştırmada denetim süresinde suç işlemediğinden bahisle davanın düşmesine karar verildiği gözetildiğinde, davacı hakkında hükmedilen 5 ay hapis ve 80 TL adli para cezasını aşan haksız tutuklu kaldığı süre için maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerektiğinin anlaşılması, davacının tazminat talebinin dayanağı olan İzmir

12. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/217 Esas – 2016/20 Karar sayılı dosyası kapsamında, Mersin

9. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/245 esas, 2016/316 karar sayılı dosyasında 27.05.2016 havale tarihli dilekçe ile gözaltında ve tutuklu kaldığı süreye yönelik maddi ve manevi tazminat ettiğinin ve hükmün kesinleştiğine dair UYAP üzerinden yapılan incelemede bir kayda rastlanmadığının anlaşılması karşısında mükerrer yargılamaya neden olmamak amacıyla söz konusu davanın akıbetinin araştırılarak ve dava dosyası incelenerek sonucuna göre hukuki durumun takdir ve tayini lüzumu,

davacının hangi suçtan gözaltında kaldığının tespiti amacıyla davacı hakkında düzenlenen gözaltı ve sevk – serbest bırakma evraklarının Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde aslının veya onaylı örneğinin dosya arasına alınması gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması" gerekçesiyle hükmün bozulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde 44.273,90 TL maddi ve 250.000,00 TL manevi tazminatın 24/01/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile usule aykırı karar verildiğine, davanın reddi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

Bölge Adliye Mahkemesince, tazminat davasının dayanağı olan İzmir 10.Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/87 Esas, 2013/129 Karar sayılı dosyası kapsamında; davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 23.08.2008 – 09.07.2014 tarihleri arasında 2146 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, davacı Ramazan Tazecan'ın silahlı terör örgütü üyesi olma suçundan TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddeleri gereğince 13 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, patlayıcı madde bulundurma, kasten öldürme ve kamu malına zarar verme suçlarından beraatine karar verildiği, kararın temyiz edilmesi üzerine.

Yargıtay 9. Ceza Dairesi Başkanlığının 09/07/2014 tarih, 2014/5009 Esas, 2014/8262 Karar sayılı ilamı ile beraat kararlarının onanarak kesinleştiği, silahlı terör örgütü üyesi olma suçundan kurulan hüküm yönünden ise; eyleminin bir bütün halinde TCK'nın 165 maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu oluşturacağı gerekçesiyle bozulduğu, bozma üzerine dosyanın devredildiği İzmir

12. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/01/2016 tarih, 2014/217 Esas, 2016/20 Karar sayılı ilamı ile davacı Ramazan Tazecan hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın itiraz edilmeksizin 13/04/2016 tarihinde kesinleştiği, bu kararın itiraz edilmeksizin 13/04/2016 tarihinde kesinleştiği, Dairemizce verilen hüküm sonrasında temyiz incelemesi sırasında İzmir

12. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/06/2021 tarih, 2014/217 Ek Esas, 2016/20 Ek Karar sayılı kararı ile 5 yıllık denetim süresini kanuna uygun ve iyi halli olarak tamamladığı gerekçesiyle CMK'nın 231/10 maddesi gereğince kamu davasının düşmesine karar verildiği, davacı Ramazan Tazecan hakkında hükmedilen 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezasını aşan haksız tutuklu kaldığı süre için maddi ve manevi tazminata hükmedilmesinin gerektiği, buna göre 24/01/2009 ila 09/07/2014 tarihleri arasındaki 1.992 gün tutukluluk süresi için kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Dairemizce verilen bozma kararı üzerine yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, maddi tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

11. Ceza Dairesinin kararında davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştirilen husus dışında hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Mersin