Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/5777 K.2026/1737

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 136/1, 43/1, 62/1 ve 53. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak sanığa atılı eylemin vasıf değiştirerek 5237 sayılı Kanunun 134/2 maddesi kapsamındaki özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğu aynı Kanunun 139/1 maddesi uyarınca şikayete bağlı olduğu,

mağdurun yargılama aşamasında şikayetinden vazgeçmiş olması ve sanığın da şikayetten vazgeçmeyi kabul etmiş olması nedeniyle 5237 sayılı Kanunun 73/4 ve 5271 sayılı Kanunun 223/8. maddeleri uyarınca davanın düşmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulması kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, sanık tarafından müşteki adına açılan instangram hesaplarında profil resmi olarak müştekinin kendi instangram hesabından paylaştığı resimlerin kullanıldığı, bu resimlerin kullanılmasına müştekinin rızasının olmadığı, kişisel veri niteliğindeki müştekiye ait fotoğrafın kendisinden izinsiz paylaşılmasının TCK 136/1 maddesinde düzenlenen suçu oluşturup, bu suçun takibinin şikayete tabi olmadığına ve sanık hakkında TCK 136/1 maddesi gereğince cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; katılan ile bir süre birliktelik yaşayan sanığın ayrılmaları sonrası instagram isimli sosyal medya platformunda katılanın fotoğraflarını kullarak açmış olduğu sahte hesaplar ile katılana ait fotoğrafları paylaşan sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 136/1. maddesinde düzenlenen verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan inceleme sonunda, sanığın eyleminin özel hayatın gizliliğini ihlal suçununu oluşturduğu, bu suçun şikayete tabi olduğu, katılanın şikayetinin bulunmadığı ve sanığında şikayetten vazgeçmeyi kabul ettiği gerekçesiyle sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, o yer Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanığın kovuşturma aşamasında ikrar içeren savunmasında da belirttiği üzere katılanın fotoğraflarını kullanarak sahte hesaplar açtığı, bu hesaplardan katılanın özel hayatına ilişkin görüntüler paylaştığı, paylaştığı görüntülerin özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun konusu olacağı ancak iddianame anlatımında da yer alan katılanın fotoğraflarını kullanarak sahte hesap açma eyleminin katılanın kişisel verisi kapsamında olduğu,

hukuka uygunluk nedenlerinin bulunmaması nedeniyle sanığın hukuka aykırı olarak katılanın rızası dışında sahte hesaplar açarak profil resmi yapması eyleminin Dairemiz yerleşik içtihatları gereği 5237 sayılı Kanunun 136. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde aynı Kanun'un 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan değerlendirme yapılarak düşme kararına hükmedilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi bu itibarla yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanunun 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanunun 304/2-b maddesi uyarınca Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,