Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/5945 K.2024/2783

Alkol veya uyuşturucu madde etkisi altındayken araç kullanma suçundan sanık ...'un (Mümin Sarı), 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/3. maddesi delaleti ile aynı Kanun'un 179/2 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Silifke

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2023 tarihli ve 2023/37 esas, 2023/197 sayılı kararı 29.03.2023 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 27.07.2023 gün ve 94660652-105-33-11314-2023 Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.09.2023 tarihli ve 2023/90863 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.09.2023 tarihli ve KYB-2023/90863 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "5237 sayılı Kanun’un 58/1-2. madde ve bentlerinde yer alan “(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez.

(2) Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı; a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl, b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl, geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz” şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, Dosya kapsamına göre, sanığın adlî sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Silifke

2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 01/11/2017 tarihli ve 2017/515 esas, 2017/919 sayılı kararının 20/12/2017 tarihinde kesinleştiği ve infazının yerine getirilme tarihinin 20/07/2018 olduğu, yargılama konusu suçun ise 5237 sayılı Kanun'un 58/2-b bendinde düzenlenen 3 yıllık süreden sonra 05/07/2022 tarihinde işlendiğinin anlaşılması karşısında, 05/07/2022 tarihinde işlenen inceleme konusu suça ilişkin olarak sanığın dosya içerisinde mevcut adlî sicil kaydına göre mükerrir olduğu sabit olmakla beraber, hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden,

yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.'' Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Sanığın,1.50 promil alkollü olarak aracı ile seyir halindeyken trafik kazasına sebebiyet verdiği olayda, sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan TCK'nın 179/3-2, 53/1 ve 58.maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle iddianame düzenlenilerek kamu davasının açıldığı ve yapılan yargılama sonucunda basit yargılama usulü uygulanarak atılı suçtan 5237 sayılı Kanun'un 179/3. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 179/2 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3.

Maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2023 tarihli ve 2023/37 esas, 2023/197 sayılı kararın itiraz edilmeden 29.03.2023 tarihinde kesinleşti.

2.5237 sayılı Kanun’un 58/1-2. madde ve bentlerinde yer alan “(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez.

(2) Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı; a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl, b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl, geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz” şeklindeki düzenlemelere yer verilmiştir.

3.İnceleme konusu hükümde, sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Silifke

2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 01.11.2017 tarihli ve 2017/515 esas, 2017/919 sayılı kararının 20.12.2017 tarihinde kesinleştiği ve infazının yerine getirilme tarihinin 20.07.2018 olduğu, yargılama konusu suçun ise 5237 sayılı Kanun'un 58/2-b bendinde düzenlenen 3 yıllık süreden sonra 05.07.2022 tarihinde işlendiğinin anlaşılması karşısında, 05.07.2022 tarihinde işlenen inceleme konusu suça ilişkin olarak sanığın dosya içerisinde mevcut adlî sicil kaydına göre mükerrir olduğu sabit olmakla beraber, hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden,

yazılı şekilde karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2.Silifke 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2022 tarihli ve 2023/37 Esas, 2023/197 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3.5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden.

Hükmün altıncı paragrafı hükümden çıkartılarak yerine "Sanığın adli sicil kaydında yer alan Silifke 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 06.02.2015 tarihli 2014/363 esas, 2015/73 sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, TCK'nın 58/6.maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” paragrafının eklenmesi ile diğer hususların aynen bırakılmasına, infazın ve müteakip işlemlerin mahallinde buna göre yapılmasına,