Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/5974 K.2025/1645

Kişilerin huzur ve sükununu bozma ve basit tehdit suçlarından sanık ... 'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-2.cümle, 123/1 ve 43/2. (2 kez) maddeleri gereğince 3 ay 22 gün ve 11 ay 7 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair İzmir 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/12/2020 tarihli ve 2016/831 Esas, 2020/535 Karar sayılı kararının 15.06.2022 tarihinde usulüne uygun olarak kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanunun 309/1. maddesi uyarınca, 27.07.2023 tarihli ve 94660652-105-35-11766-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.09.2023 tarihli ve KYB-2023/90217 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.09.2023 tarihli ve KYB-2023/90217 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/12/2017 tarihli ve 2017/19084 esas, 2017/28185 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, hüküm kurulurken uzlaştırma hükümlerine tabi olmayan suçtan beraat kararı verilmesi halinde, uzlaştırma kapsamında bulunan diğer suç yönünden dosyanın soruşturma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği nazara alındığında;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 136/1, 134/2, 125/2, 123/1 ve 106/1-2.cümle maddeleri uyarınca verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme, özel hayatın gizliliğini ihlal, hakaret, kişilerin huzur ve sükununu bozma ve basit tehdit suçlarından kamu davası açıldığı,

yapılan yargılama neticesinde sanığın özel hayatın gizliliğini ihlal ve uzlaştırma hükümlerinin uygulanmasına engel teşkil eden verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçlarından beraatine, hakaret suçundan hüküm verilmesine yer olmadığına, kişilerin huzur ve sükununu bozma ve basit tehdit suçlarından ise mahkûmiyetine hükmedildiği anlaşılmış ise de, sanık hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan beraat kararı verilmesi sebebiyle,

kişilerin huzur ve sükununu bozma ve basit tehdit suçları yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun ''Uzlaşma" başlıklı 253/3. maddesinde yer alan "...Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı,

bu hâli ile kişilerin huzur ve sükununu bozma ve basit tehdit suçları yönünden 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin aynı Kanun'un 254. maddesi uyarınca mahkemesince yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE ve KARAR

Kanun yararına bozma isteminin kapsamının 5237 sayılı Kanunun 106/1 ve 123. maddelerindeki tehdit ve kişilerin huzur sükununu bozma suçlarına yönelik olmasına, 5237 sayılı Kanunun 106/1. maddesindeki tehdit suçunun yaptırımının, aynı Kanun'un 123. maddesindeki kişilerin huzur sükununu bozma suçunun yaptırımından daha ağır olduğu göz önünde bulundurulduğunda, sanık hakkında tehdit ve kişilerin huzur sükununu bozma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerini temyizen inceleme görevi 19.09.2023 olan Tebliğname tarihi itibarıyla uygulanması gereken 25.01.2023 tarihli ve 2023/1 sayılı iş bölümü kararı uyarınca Yargıtay 6. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dava dosyanın görevli Daireye GÖNDERİLMESİNE,