Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/5986 K.2025/3130

Davacı hakkında Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 103.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 16.402,37 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş,

Bölge Adliye Mahkemesince maddi tazminatın 15.379,87 TL’ye indirilmesi suretiyle davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine ilişkin karara yönelik davacı vekilinin temyiz isteğine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Dairemizce verilen 23.01.2023 tarihli bozma kararı üzerine,

dosyanın gönderildiği İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulü ile 16.402,37 TL maddi ve 35.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, 5271 sayılı CMK'nın 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; gözaltı ve tutukluluk tedbiri için 35.000 TL manevi tazminata hükmedilmesinin yerinde olmadığına, kararın TBK’nın ilgili maddeleri uyarınca manevi tazminat talebinin zenginleşme amaçlı olamayacağı, duyulan elem ve kederi gidermeye yönelik sembolik bir ücret olduğu kuralını ihlal ettiği ortada olup açıkça fahiş olan ve zenginleşme amaçlı manevi tazminat talebinin reddi gerekmekte iken talebin kabulüne karar verilmesinin hakkaniyete aykırı olduğuna, davacı vekilinin temyiz sebepleri;

hükmedilen tazminat miktarının eksik olduğuna, bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz ile birlikte davacıya ödenmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sonunda, tazminat talebinin dayanağı olan Erzurum

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/75 Esas, 2017/202 Karar sayılı ceza dava dosyasında davacının FETÖ silahlı terör örgütüne üye olma ve resmi belgede sahtecilik suçlarından 23.02.2016 - 14.02.2017 tarihleri arasında 357 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama üzerine 03.07.2017 tarihinde beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 11.07.2017 tarihinde kesinleştiği kesinleşen beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı,

tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Maddi tazminatın, davacının gözaltında ve tutuklu kaldığı döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan ‘’15.379,87’’ TL yerine, hatalı hesaplama ile bu miktarın üstünde kalacak şekilde ‘’16.402,37’’ TL olarak tayin edilmesi suretiyle, davacı lehine fazla maddi tazminata hükmolunması, davalı vekilinin temyiz nedenine göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının eleştirilen husus dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Erzurum

1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında davacı vekili ve davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/4. maddesi uyarınca Erzurum