Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/6027 K.2025/4851

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız elkoyma nedeniyle 250.000,00 TL maddi, 250.000,00 TL manevi tazminatın elkoyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin yasal şartları oluşmadığından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; davacıya ait araç ve dorseye hukuka aykırı olarak el konulduğuna, usul ve yasaya aykırı olarak verilen davanın reddi kararının bozularak davanın kabul edilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Gaziantep 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/354 Esas – 2021/164 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında davacıya ait cep telefonu, 80 B 17510 plaka sayılı çekici ve 80 B 17610 plaka sayılı dorseye uyuşturucu veya uyarıcı madde ticari yapma veya sağlama suçundan yürütülen soruşturma kapsamında 16.06.2019 tarihinde cep telefonuna el konulmasına, araçlara ise satılamaz devredilemez şerhi konulmasına izin verilmesine karar verilmiş, 18.06.2019 tarihinde çekici ve dorsenin Türkiye'de sicile kayıtlı olmaması nedeniyle alıkonulmak suretiyle el konulmasına karar verildiği,

davacının sanık sıfatıyla yer aldığı dosyada yapılan yargılamada atılı suçtan mahkumiyetine, cep telefonunun karar kesinleştiğinde sahibine iadesine, çekici ve dorsenin müsadere edilmesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğuracağından ve hakkaniyete aykırı olacağından bahisle müsaderesine yer olmadığına ve karar kesinleştiğinde sahibine iadesine karar verildiği, kararın 21.05.2021 tarihinde kesinleştiği, el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı,

davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı ancak el koyma işlemi nedeniyle manevi tazminat şartlarının oluşmayacağı, el konulan çekici ve dorsenin iade gerekçesi de dikkate alınarak maddi tazminat talebinin de yasal şartları oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,