Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/6052 K.2024/2674

Sanık hakkında Yargıtay 4. Ceza Dairesince verilen bozma ilâmı üzerine kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 123/1, 62, 50 ve 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddeleri uyarınca 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 31.03.2014 tarihinde kesinleşmesinden sonra sanığın denetim süresi içerisinde 20.05.2014 tarihinde hakaret ve tehdit suçlarını işlediğine ilişkin mahkûmiyet hükmünün kesinleşerek ihbar edilmesi üzerine 24.02.2014 tarihli hükmünün CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanarak sanığın kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan TCK'nın 123/1, 62, 50,

52/2. maddeleri uyarınca 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair 01.10.2015 tarihli hükmüne yönelik sanığın temyiz isteminin reddine dair kararın temyiz edilmesi üzerine yapılan inceleme sonucunda Yargıtay 4. Ceza Dairesince verilen 06.10.2022 tarihli bozma ilâmı üzerine Yerel Mahkemece sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan TCK'nın 123/1, 62, 50, 52/2. maddeleri uyarınca 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma ilâmına uyularak kurulan hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, Yargıtay 4. Ceza Dairesince verilen bozma ilâmı üzerine, uzlaşmanın sağlanamadığının bildirilmesi ve basit yargılama usulünü uygulanmamasına karar verilerek yapılan yargılama sonunda; sanığın katılanın yönetiminde olduğu şirkette işe girmek için görüşmek istediği, katılanın sanıkla görüşmediği, sanığın şirkete çeşitli zamanlarda giderek katılanla görüşmeye çalıştığı, sanığın katılanın kullandığı cep telefonu sık sık aramak suretiyle katılanın huzur ve sükununu bozan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 123/1. maddesindeki kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Mersin 20. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,