Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/6229 K.2024/1892

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine verilen İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 25.11.2019 tarihli ve 2019/1161 Esas, 2019/4433 Karar sayılı kararının davacı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 15.05.2023 tarihli ve 2021/8071 Esas, 2023/1625 Karar sayılı bozma kararı üzerine İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.07.2023 tarihli ve 2023/344 Esas, 2023/347 Karar sayılı kararının davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Dairemizin 15.05.2023 tarihli ve 2021/8071 Esas, 2023/1625 Karar sayılı bozma ilamı öncesi, 25.11.2019 tarihli maddi tazminata ilişkin hükmün açıkça onanmadıkça kesinleşmiş sayılamayacağı gözetilmeden, bozma sonrası yapılan yargılama sonunda maddi tazminat konusunda karar verilmemiş ise de bu hususta mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Davacı lehine hükmolunan maddi ve manevi tazminat miktarı toplamı üzerine yapılan incelemede;

A. Davacı vekilinin temyiz istemi yönünden

Karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 238.730 TL olduğu; suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma ve ihaleye fesat karıştırma suçundan 01.04.2011 – 19.06.2012 tarihleri arasında 445 gün gözaltı ve tutuklu kalan davacı aleyhine reddedilen tazminat miktarının 107.230,01 TL hükmün davacı açısından kesin olduğundan, 6100 sayılı HMK’nın 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun'un 42. maddesi ile değişik 362. maddesinin 1/a bendinde yer alan temyiz sınırı ve reddedilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle, davacı vekilinin temyiz istemin CMK'nın 298. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE;

B. Davalı vekilinin temyiz istemi yönünden

Davalı vekili, davacı tarafın temyiz dilekçesinin kendisine tebliği üzerine süresinde verdiği dilekçesinde hükme ilişkin sebeplerini bildirerek temyiz isteminde bulunmuş ise de, davalı tarafın temyiz isteminin, esasen davacı tarafın temyiz istemine bağlı olarak doğan tamamlayıcı temyiz dilekçesi mahiyetinde olduğu, bu kapsamda, davacının temyiz talebinin miktar bakımından kesin olması nedeniyle reddine karar verilmesi karşısında, davalı tarafın katılma yoluyla hükmü temyiz etmesinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, davalı vekilinin temyiz isteminin, CMK'nın 298/1.

Maddesi gereği, oy birliğiyle REDDİNE, dosyanın gereği için İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE;