Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/6295 K.2024/2936

Davacı hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine Mahkemece kurulan hükmün; davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 6100 sayılı HMK'nın 373/4. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece; davacı vekilinin haksız tutukluluk nedeniyle 440.000 TL maddi ve 1.000.000 TL manevi tazminatın infaz tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 33.134,73 maddi ve 30.000 TL manevi tazminatın 16.04.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

hükümdeki maddi tazminat miktarının "30.954,73 TL" olarak düzeltilmesi sureti ile istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 02.05.2023 tarih, 2021/7781 Esas, 2023/1403 Karar sayılı ilamıyla: "davacının 16.04.2015 tarihinde hükmün infazı için tutuklandığı,

Çorlu İnfaz Hakimliğinin 28.02.2017 tarih ve 2017/72 Esas 2017/70 Karar sayılı kararıyla davacının tahliyesine, cezasının koşullu salıverme tarihi olan 20.05.2017 tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilmesi üzerine davacının cezaevinden 01.03.2017 tarihinde tahliye edildiği anlaşılmakla;

davacının 15.04.2015- 20.05.2017 tarihi arasında tutuklu kaldığı kabul edilerek fazla maddi tazminata hükmedilmesinin" kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle hükmün bozulması üzerine yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulü ile 26.804.82 TL maddi ve 30.000 TL manevi tazminatın 16.04.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekili ile davalı vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, tazminat şartlarının oluşmadığına, hükmedilen tazminat miktarlarının fazla olduğuna, davacı vekilinin temyiz sebepleri; usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının eksik olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

Tazminat talebinin dayanağı olan Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/562 esas sayılı dava dosyasına göre; davacının Başkasına ait Banka veya Kredi Kartının Kötüye Kullanılması Suretiyle Yarar Sağlama suçundan yapılan yargılama neticesinde mahkumiyetine karar verildiği kararın kesinleşmesi nedeniyle davacının 15/04/2015 tarihinde hükmün infazı için tutuklandığı, kanun yararına bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda Malatya

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/03/2018 tarih 2018/45 Esas 2018/177 Karar sayılı kararı ile beraat kararı verildiği ve kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği, Çorlu İnfaz Hakimliğinin 28/02/2017 tarih ve 2017/72 Esas 2017/70 Karar sayılı kararıyla davacının tahliyesine, cezasının koşullu salıverme tarihi olan 20/05/2017 tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilmesi üzerine davacının cezaevinden 01/03/2017 tarihinde tahliye edildiği, bu suretle davacının 15/04/2015 tarihi ila 01/03/2017 tarihi arasında tutuklu kaldığı,

tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Dairemizce verilen bozma kararı üzerine yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, davacı vekili ile davalı vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü tüm temyiz sebeplerinin reddi ile hükmün, Tebliğnameye uygun olarak,