Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/6309 K.2025/6853

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın temyizen incelenmesin üzerine verilen kararın katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 135/1, 62/1 ve 53. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; "...suçun unsurlarının gerçekleşmediği ve sanığın eyleminin kanunda suç teşkil etmediği anlaşılmakla CMK'nun 223/2-a maddesi gereğince BERAATİNE..." dair karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, eksik araştırma ve hatalı değerlendirme sonucu verilen beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğu ve hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; katılanın evinin bulunduğu site yönetiminde başkan yardımcısı olan sanığın site sakinlerinin T.C. kimlik numarası, adı, soyadı ve telefon numarası bilgilerinin muhtarlık ve jandarmaya verilmek üzere site görevlisi tarafından sanığın talimatıyla kağıda yazdırıldığı, sanığın muhtarlığa ve jandarmaya iletmiş olduğu bilgilerde yalnızca ad, soyad ve ikametin geçici olarak yapılıp yapılmadığına dair bilgilerin yer aldığı, sanığın teslim etmediği diğer kişisel verileri hukuka aykırı olarak kaydettiği gerekçesiyle 5237 sayılı Kanunun 135/1. maddesinde düzenlenen kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan inceleme sonunda, "...Sanığın kooperatife ait evraktan hukuka aykırı olarak ele geçirdiği iddia edilen verilere erişmesinin mümkün olduğu, ancak site yönetimi başkanının şehir dışında olması nedeniyle bu bilgilere ulaşamadığından katılanla birlikte diğer site sakinlerinden söz konusu bilgileri istediği, sanığın suç kastı ile hareket ettiğine dair delil bulunmadığı gibi, veri niteliğindeki bilgilerin muhtarlık ve jandarma görevlileri dışında başkalarına verilip, yaydığına ya da başkaca hukuka aykırı bir amaçla kullanıldığına dair bir iddia ve dosyaya yansıyan bir bilgi bulunmadığının anlaşıldığı..." gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak sanığın 5271 sayılı Kanunun 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğunun belirlendiği anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanunun 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,