Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/6345 K.2025/15242

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 17.05.2021 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve sadece sanıklar tarafından temyiz edilen 15.03.2016 tarihli kararda, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan sonuç cezanın 2 yıl olduğu, bozma ilâmı sonrasında yapılan kovuşturmada anılan suçtan yeni hüküm kurulurken sanığın eylemine uyan maddeler uygulandıktan sonra sonuç ceza belirlenip, 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek hükmolunan 3 yıl hapis cezasının önceki hükümde verilen 2 yıl hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerektiği hâlde,

uygulamada yapılan hatadan ötürü ikinci kez atıfet sağlanarak ve kazanılmış hak kavramına yanlış anlam verilerek, cezanın ertelenmesine karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.