Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/6315 K.2025/2790

Davacının tazminat talebi hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız tutukluluk nedeniyle 2.000,00 TL maddi, 150.000,00 TL manevi tazminatın yakalama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmek suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Dairemizce davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine yapılan yargılamada İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri, davanın süresinde açıldığına, talebin kabulüne karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Şanlıurfa

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/405 E., 2017/164 K. sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 24.07.2015 - 21.09.2015 tarihleri arasında 59 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği, beraat hükmünün 23.06.2017 tarihinde kesinleştiği, gözaltı tarihi itibariyle davanın yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'ya tabi olduğu, tazminat talebinin dayanağı olan mahkeme ilamına ilişkin kesinleşme şerhlerini içeren ve 5271 sayılı CMK'nın 141 vd maddeleri uyarınca ihtarat içeren tebligatın, davacı vekiline 04.08.2017 tarihinde tebliğ edildiği,

davanın ise 29.05.2018 tarihinde açılması sebebiyle davanın süresinde açılmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak.

Tazminat talebinin dayanağı olan beraat kararının 23.06.2017 tarihinde kesinleştiği, kesinleşme şerhi içeren ihtaratlı tebligatın bizzat davacı asile yapılması gerekirken davacı vekiline yapıldığı, bu nedenle 5271 sayılı Kanun'un 142/1. maddesinde öngörülen 1 yıllık hak düşürücü süreye tabi olan davanın 29.05.2018 tarihinde süresi içinde açıldığının gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Şanlıurfa