Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/6486 K.2025/6031

İlk derece mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, sanıklar tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sivas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/07/2021 tarih, 2021/245 Esas ve 2021/753 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında; 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 74/1, 5237 sayılı Kanun'un 35, 62/1. Maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

2. Hükmün Cumhuriyet savcısı ve sanıklar tarafından istinaf edilmesi üzerine Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 11/11/2021 tarih, 2021/2187 Esas, 2021/2188 Karar sayılı bozma ilamı ile.

"1-2863 sayılı Kanun'un 74/1. maddesinin 1. cümlesinde, "kültür varlıkları bulmak amacıyla, izinsiz olarak kazı veya sondaj yapılması" eyleminin suç olarak düzenlenmiş; anılan Kanun madde fıkrasının 2. cümlesinde ise, "kazı veya sondajın yapıldığı yerin, sit alanı veya bu Kanuna göre korunması gerekli başka bir yer olmaması halinde, verilecek cezanın üçte birinin indirileceği" hüküm altına alınmış olması karşısında, somut olayda sanıkların izinsiz kazı faaliyeti yaptıkları iddia edilen yerin niteliğinin ortaya konulması bakımından olay yerinde konusunda uzman bilirkişilerin katılımı ile keşif yapılıp,

2-Olay tutanağını tanzim eden jandarma görevlilerinin tanık sıfatı ile beyanlarına başvurulduktan sonra tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, mevcut hal üzerinden yazılı şekilde karar verilmesi, Hukuka aykırı, sanıklar ile o yer Cumhuriyet savcısının istinaf nedenleri bu itibarla yerinde görülmekle, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 280/1. maddesi uyarınca BOZULMASINA," gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3.Sivas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2022 tarih, 2021/1050 Esas, 2022/856 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında; 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatlerine karar verilmiştir.

4. Hükmün katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince duruşma açılarak 30.03.2023 tarih, 2022/2809 Esas, 2023/754 Karar sayılı kararı ile beraat hükmü kaldırılarak sanıkların 2863 sayılı Kanun'un 74/1, 74/1-2.cümle, 5237 sayılı Kanun'un 35, 62/1, 50/1-a, 52/2. Maddeleri gereğince 4000 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 09.11.2023 tarih, 2023/78670 nolu esastan ret ile onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'ın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, beraatine karar verilmesi gerektiğine ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

Sanık ...'ın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, beraatine karar verilmesi gerektiğine ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bölge Adliye Mahkemesince, sanıklar ... ve ... ile haklarındaki mahkumiyet hükümlerinin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen diğer sanıklar .. .. ve .. ..'un fikir ve eylem birliği içerisinde suç tarihi olan 12.01.2021 günü saat 15:00 sıralarında, sit alanı veya 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli alanlardan olmayan .. İli .. İlçesi ..

Köyü çıkışındaki yerde, adli emanetin 2021/152 sırasında kayıtlı dedektörler, çapa ve kürek ile kültür varlığı bulmak amacıyla kazı yaptıkları sırada jandarma görevlilerince suçüstü halinde yakalandıkları, kazı çukurunun 5-6 cm derinliğinde olduğunun tespit edildiği,

sanıkların savunmalarında özetle, doğal altın bulmak amacıyla arama yaptıklarını savundukları, haklarındaki mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen diğer sanıkların da benzer yönde savunma yaptıkları, ilk derece mahkemesince yapılan keşif sonrasında alınan bilirkişi raporları kapsamına göre, kazı yapılan parselin suç tarihi itibariyle tescilli sit alanı veya 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli kültür varlığı statüsündeki bir alan olmadığının belirtildiği,

sanıklar doğal altın bulmak amacıyla arama yaptıklarını savunmuş iseler de, olay yerinden ele geçen suçta kullanılan eşya arasında dedektörlerin yanında çapa ve küreğin de ele geçirilmesi, 5-6 cm derinliğinde çukurun tespit edilmiş olması karşısında sanıkların sadece arama yapmadıkları, kültür varlığı bulmak amacıyla kazı yaptıklarının saptandığı, tutanak tanıklarının beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların savunmalarının dolaylı ikrar olarak değerlendirildiği, anlatılan nedenler ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların 2863 sayılı Kanun'a muhalefet eyleminin sübuta erdiği kanaatine varıldığı,

kazı derinliği tarımsal amaçlı faaliyet için öngörülen 40 cm'lik derinliği aşmadığından sanıkların eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığının değerlendirildiği gerekçesiyle, sanıkların 2863 sayılı Kanun'un 74/1-2.cümlesinde tanımlanan suça teşebbüsten mahkumiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,