Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/6535 K.2024/1196

Katılan sanık ve sanık hakkında kasten yaralama suçundan hükmolunan netice cezaların türü ve miktarı gözetildiğinde, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan hükmün; katılan sanık ve sanık müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara 32. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2015/860 Esas, 2016/324 Karar sayılı kararı ile. A.

Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 86/2, 62/1, 52. maddeleri uyarınca 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52.maddeleri uyarınca 660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; hakaret suçundan atılı suçu işlediğinin sabit olmaması sebebiyle beraatine, B.

Katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 86/2, 29/1, 62/1, 52. maddeleri uyarınca 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 26.03.2021 tarihli ve 2016/264012 sayılı, ret-onama- bozma görüşlü Tebliğname ile Yargıtay

4. Ceza Dairesine tevdii olunmuş olup, Yargıtay 4.Ceza Dairesinin 19.10.2023 tarihli ve 2021/18840 Esas, 2023/22839 Karar sayılı kararı ile; görevsizlik kararı verilerek Daireye tevdii olunmuştur.

II. GEREKÇE

A. Sanık ... ve katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden. Hükümlerin tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26.maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2.maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B. Sanık ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan hüküm yönünden.

Sanık ...'a isnat edilen eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 179. maddesinin 2-3. fıkralarında düzenlenen ''trafik güvenliğini tehlikeye sokma'' suçuna ilişkin olduğu, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu için TCK'nın 179. maddesinin 2. fıkrasında temel ceza miktarının ''üç aydan iki yıla kadar hapis cezası'' olarak belirlendiği.

5271 sayılı CMK'nın, 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan ''Basit Yargılama Usulü'' başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan; ''Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.'' şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan ''01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş,

hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz.'' şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de.

Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas-2020/33 Karar sayılı ve 16.03.2021 tarihli 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas-2021/4 Karar sayılı iptal kararları ile ''...kovuşturma evresine geçilmiş..., ...hükme bağlanmış...'' ibarelerinin, aynı bentte yer alan ''...basit yargılama usulü...'' yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle.

Kovuşturma evresine geçilmiş veya hükme bağlanmış olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan kesinleşmiş hükümler haricindeki düzenlemelerin iptal edildiği anlaşıldığından.

Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre;

''mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir.'' şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararlarının neticeleri itibariyle maddi ceza hukukuna ilişkin ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle, sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, ''Basit Yargılama Usulü'' yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması; bozmayı gerektirmiştir.

III. KARAR

A. Sanık ... ve katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden.

Hükümlerin tür ve miktarı itibarıyla, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, katılan sanık ve sanık müdafilerinin temyiz isteklerinin karar tarihi itibarıyla, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.