Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/6619 K.2024/3973

Davalı vekilinin temyiz istemi yönünden; Yerel Mahkeme tarafından verilen hükmün, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1086 sayılı HMK'nın 21.07.2004 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun’un 2. maddesi ile değişik 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre hükmün davalı açısından kesin olduğu belirlenmiştir.

Davacı vekilinin temyiz istemi yönünden;Dairemizce verilen bozma kararı üzerine mahkemece kurulan hükmün; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 1412 sayılı CMUK'un 317. maddeleri gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece; davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 15.000,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin bozma ilamına uyularak kısmen kabulü ile 1.040,07 TL maddi, 2.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine ilişkin kararının, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 13.03.2023 tarihli kararıyla bozulmasına karar verildiği,

mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek davanın kısmen kabulü ile 1.040,07 TL maddi, 6.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz isteminin esastan reddine, davacı vekilinin temyiz isteminin ise manevi tazminatın eksik olduğundan bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; müvekkilinin çiftçi olduğunu hükmedilen tazminatların eksik olduğunu, Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddi gerektiğini, hükmedilen tazminatların fazla olduğunu, faiz uygulanmasının hatalı olduğunu, belirtmiştir.

III. DAVANIN KONUSU

Mahkemece, tazminat talebinin dayanağı olan Adana 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/374 Esas, 2015/447 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 17.10.2009 – 14.12.2009 tarihleri arasında 58 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 04.11.2015 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı belirlenerek ve bozma ilamına da uyularak davanın kısmen kabulü ile 1.040,07 TL maddi, 2.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden faizine ilişkin kararın davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 13.03.2023 tarihli kararıyla;

"... Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunmuştur.

Mahkemenin 05.04.2016 tarihli ve 2015/417 Esas, 2016/135 Karar sayılı kararına yönelik dairemizin 23.05.2022 tarihli ve 2022/3248 Esas, 2022/3957 Karar sayılı bozma ilamına, mahkemece bozma sonrası yeniden yapılan yargılama sırasında uyulmasına karar verilmişse de, 58 gün süreyle tutuklanan davacı için bu ölçütlere uymayacak ve bozma ilamını etkisiz hale getirecek şekilde, benzer davalardaki emsal uygulamalarına da aykırı olacak biçimde tutukluluk süresi ile bağdaşmayacak az bir miktar olan 2.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi,..."

Nedeniyle bozulmasına karar verilmesine üzerine Mahkemece, Dairemizce verilen bozma kararı üzerine davacı hakkında davanın kısmen kabulü ile 1.040,07 TL maddi, 6.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

A. Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 12.950,00 TL olduğu ve uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 17.10.2009 – 14.12.2009 tarihleri arasında 58 gün gözaltında ve tutuklu kalan davacının 15.000,00 TL maddi, 30.000,00 manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile toplam 7.040,07 TL tazminata ilişkin hükmün davalı açısından kesin olduğu görülmekle;davalı vekilinin temyizinin katılma yolu ile yapılmadığı dikkate alınarak,

6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1086 sayılı HMK'nın 21.07.2004 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun’un 2. maddesi ile değişik 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre hükmün kesin nitelikte olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin, 1086 sayılı HMK'nın 432. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, davacı vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü tüm temyiz sebeplerinin reddi ile hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,