Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/6788 K.2025/4871

Davalı vekilinin temyiz istemi yönünden; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hükmün, 6100 sayılı HMK'nın 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42. maddesi ile değişik 362/1-a maddesi uyarınca kesin olduğu belirlenmiştir.

Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kurulan hükmün davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece; davacı vekilinin haksız yargılama nedeniyle 140.000,00 TL maddi, 1.000.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebinin kısmen kabulü ile 18.857,68 TL maddi,

150.000,00 TL manevi tazminatın 16.11.2007 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesi üzerine davacı vekili ve davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda hükmedilen manevi tazminatın fazla olduğundan bahisle 35.000 TL’ye indirilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 26.09.2022 tarihli kararıyla bozulması kararı üzerine,

İstinaf merciinin bozma ilamına uyulmasına karar verilerek davacı hakkında davanın kısmen kabulü ile ilk koruma tedbiri bakımından 7.451,23 TL maddi, 60.000,00 TL manevi tazminata 16.11.2007 tarihinden, ikinci koruma tedbiri bakımından 17.293,18 TL maddi, 110.000,00 TL manevi tazminata 06.05.2009 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına, karar verilmesi görüşünü ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; kararın hukuk ve hakkaniyete aykırı olduğunu, hükmedilen maddi ve manevi tazminatın eksik olduğunu, Davalı vekilinin temyiz istemi; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, hükmedilen tazminatların fazla olduğunu, belirtmiştir.

III. DAVA KONUSU

Bölge Adliye Mahkemesince; davacının Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/124 Esas, 2015/399 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak ve insan ticareti yapmak suçlarından 30.11.2007 tarihinde tutuklama kararı verildiği, 11.10.2011 tarihinde de tahliye edildiği, infaz evraklarına göre de.

16.11.2007-23.02.2009 tarihleri arasında 465 gün, 06.05.2009-11.10.2011 tarihleri arasında ise 888 gün tutuklu kaldığı yapılan yargılama sonucunda insan ticareti yapmak suçundan beraat kararı verilmesine karşın, suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak suçundan zamanaşımı dolduğundan düşme kararı verildiği, beraat ve düşme hükmünün 07.10.2015 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asile tebliğ edilmediği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı,

tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek ve bozma kararına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

A. Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 238.730,00 TL olduğu ve suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak ve insan ticareti yapmak suçundan 16.11.2007-23.02.2009 tarihleri arasında 465 gün, 06.05.2009-11.10.2011 tarihleri arasında ise 888 gün gözaltı ve tutuklu kalan davacının tazminat talebinin kısmen kabulü ile yapılan yargılama ile ilk koruma tedbiri bakımından 7.451,23 TL maddi, 60.000,00 TL manevi tazminata, ikinci koruma tedbiri bakımından 17.293,18 TL maddi, 110.000,00 TL manevi tazminata kararı verilmesi nedeniyle kabul edilen toplam 194.744,41 TL tazminata ilişkin hükmün davalı açısından kesin olduğu görülmekle;

davalı vekilinin temyizinin katılma yolu ile yapılmadığı dikkate alınarak, 6100 sayılı HMK’nın 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun'un 42. maddesi ile değişik 362. maddesinin 1/a bendinde yer alan temyiz sınırı ve kabul edilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle, davalı vekilinin temyiz istemin CMK'nın 298. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE;

B. Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, davacı vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü tüm temyiz sebeplerinin reddi ile hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,