Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/6841 K.2024/4945

Davacı vekilinin temyiz istemi yönünden. Dairemizce verilen bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen hükme karşı davacı vekilinin temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu belirlenmiştir. Davalı vekilinin temyiz istemi yönünden.

Dairemizce verilen bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın; davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 95.300,00 TL maddi ve 300.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Dairemizce davacı lehine tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçesi ile kararın bozulması üzerine İlk Derece Mahkemesince 13.330,22 TL maddi, 18.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmiş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; kararın hukuk ve hakkaniyete aykırı olduğuna, davalı vekilinin temyiz sebepleri; tazminat koşullarının oluşmadığına, davanın süresinde açılmadığına, sanık hakkında beraat kararı bulunmadığına, hükmolunan tazminat miktarlarının yüksek olduğuna, manevi tazminat miktarı için faiz başlangıç tarihinin hatalı belirlendiğine, davacının tazminat davasına muvafakatının bulunup bulunmadığı hususunun araştırılmadığına ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Muğla

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/293 Esas - 2017/225 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının kasten öldürme suçundan 19.07.2016 - 11.05.2017 tarihleri arasında 296 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda eylemin basit kasten yaralama suçunu oluşturduğu kabulü ile davacının mahkumiyetine hükmedildiği, bu kararın istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi'nin 2017/2828 Esas - 2018/303 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak mağdurun şikayet hakkını kullanmadan ölmesi nedeniyle şikayet yokluğundan davanın düşmesine karar verildiği,

kararın 26.03.2018 tarihinde kesinleştiği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

A. Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 04.05.2023 tarihli ve 2022/6-600 Esas, 2023/265 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere.

5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklindeki düzenlemeye rağmen davacı vekilinin "Sayın Fethiye 1.Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 21.09.2023 tarihinde verilen karar hukuk ve hakkaniyete aykırı olup bu kararı temyiz ediyoruz.

Gerekçeli kararın tarafımıza tebliğinden sonra ayrıntılı temyiz sebep ve gerekçelerimizi sunmak üzere, dilekçemizin süre tutum dilekçesi olarak kabulüne karar verilmesini talep ederiz." biçimindeki temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşıldığından, davacı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, davalı vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü tüm temyiz sebeplerinin reddi ile hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak,