Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/6847 K.2024/3603

Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2, 62/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İzmir 29. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli ve 2015/720 Esas, 2016/277 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 15.11.2022 tarihli, 2020/9402 Esas, 2022/8535 Karar sayılı ilamı ile basit yargılama usulü yönünden değerlendirilmek üzere bozulmasına karar verilmiştir.

2.Dairemizce verilen bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda, İzmir 29.Asliye Ceza Mahkemesinin, bozma ilamına uyulması yönündeki kararı ile mahkemece basit yargılama usul hükümlerinin uygulanmaması takdirine ilişkin sebepler açıklanarak, yine 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2, 62/1, CMK'nın 307/4, TCK'nın 50/1-a ve 52/2-4.. maddeleri uyarınca 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; Alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verildiğine, bir eylem nedeniyle sanığa iki defa ceza verilemeyeceğine, halihazırda sanığa eylemi nedeniyle idari para cezası uygulanmış olduğunun dikkate alınması gerektiğine ve re'sen gözetilecek sebeplere ilişkin.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 2.58 promil alkollü vaziyette araç kullanarak, trafik güvenliğini tehlikeye soktuğu tespit edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2. maddesindeki trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesinin birinci fıkrası ve 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hakkının gözetilmesine karar verilmesi gerekirken, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca karar verilmek suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranıldığı,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle İskenderun 4.Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hükmün kazanılmış hakkın saklı tutulmasına ilişkin üçüncü paragrafında bulunan "CMK'nın 307/4 maddesi" ibaresinin çıkartılarak yerine "5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326 ncı maddesinin son fıkrası" ibaresinin yazılması,

suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,