Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/713 K.2023/4687

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Karşıyaka 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2016 tarihli ve 2015/1012 Esas, 2016/111 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 04.03.2021 tarihli ve 2016/95687 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği; sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında müştekini cep telefonuna bir çok mesaj göndererek müştekinin huzur ve sükununu bozduğu iddiası ile TCK'nın 123/1, 53 maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de; sanık ile müştekinin iddia edilen suç tarihlerinden önce nişanlandıkları, ancak daha sonra nişanın bozulduğu,

nişan bozulduktan sonraki aşamada sanığın müşteki ile olan sorunlarını halletmek için bir çok kez müştekinin cep telefonuna Whatsapp üzerinden mesaj göndererek konuşmak istediğini beyan ettiği, gönderdiği bir mesajda da nişanda takılan eşyaların akıbeti ile ilgili konuşmak istediğini beyan ettiği, bu süreçte sanık vekilince ibraz edilen mesaj içerikleri dikkate alındığında müştekinin de sanığa karşılık mesajlar yazdığı, sanığın sağlık problemlerini sorduğu, sanığın, müştekinin huzur ve sükununu bozmak amacı ile ve sırf bu kasıtla mesaj gönderdiğine ilişkin yeterli delilin bulunmadığı,

mesaj içerileri dikkate alındığında sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı görülmekle yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması gerekçesiyle sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yerel mahkeme kararında yapılan inceleme neticesinde olayın kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Tebliğnamedeki Bozma Görüşü Yönünden; Sanığın aramalarından ve mesajlarından sonra katılanın da sanığa mesajlar yazdığı, sağlık durumunu sorduğu, bu nedenle suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Katılanın Temyiz İstemi Yönünden;

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik katılanın temyizinin incelenmesinde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 123 üncü maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu genel ve tamamlayıcı nitelikte bir suç olup, bu suçun oluşması için eylemin Kanunda ayrıca suç olarak tanımlanmamış olması gerekmektedir.

Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu ile korunan hukuki yarar kişi özgürlüğünün korunması ve bireyin, psikolojik ve ruhsal bakımdan rahatsız edilmemesi ve yaşamını sağlıklı bir şekilde sürdürmesi olarak tanımlanmaktadır.

Bu suçun oluşabilmesi için, kanun metninde yazılı bulunan telefon etme, gürültü yapma yada aynı maksatla, hukuka aykırı bir davranışta bulunulması eylemlerinin bir kez yapmasının yeterli olmadığı, eylemin ısrarla tekrarlanması, süreklilik arz etmesi ve sırf kişilerin huzur ve sükununu bozma saiki ile işlenmesi gerekmektedir.

Israr ögesinin ve sırf huzur ve sükunu bozma saikinin bulunmaması nedeniyle unsurları oluşmayan kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan mahkemece sanığın beraatine dair hüküm tesisinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde Karşıyaka 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2016 tarihli ve 2015/1012 Esas, 2016/111 Karar sayılı kararında açıklanan nedenlerle katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,