Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/734 K.2023/3978

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/470 Esas, 2016/249 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında müstehcenlik suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen, 01.03.2021 tarihli ve 18-2016/184343 sayılı hükmün eksik inceleme nedeniyle bozulması görüşünü içerir Tebliğname ile Yargıtay 4. Ceza Dairesine tevdi edilmiştir.

3.Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 01.02.2023 tarihli ve 2021/13775 Esas, 2023/1176 Karar sayılı kararı ile dosya Dairemize gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanığın cezalandırılmasına yeter delil bulunması nedeniyle mahkumiyete karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık adına kayıtlı internet hesabına ait İP adresi ile facebook hesabı üzerinden çocukların kullanıldığı müstehcen içerikli görüntülerin paylaşıldığı iddiası ile sanık hakkında kamu davası açılmıştır.

2.Sanık soruşturma ve kovuşturma sırasında özetle; tespit edilen İP adresine bağlı internet hesabının kendisi adına kayıtlı olduğunu, abonelik bilgisinde kullanılan cep telefonu numarasının teyzesi adına kayıtlı olduğunu ancak kendisinin kullandığını, suça konu paylaşımın yapıldığı facebook hesabının kendisine ait olmadığını beyan ederek suçlamayı reddetmiştir.

3.Tanık ... soruşturma ve kovuşturma sırasında özetle; tespiti yapılan cep telefonu numarasının kendisi adına kayıtlı olduğunu, yeğeni olan sanık tarafından kullanıldığını, sanığın suça konu paylaşımları yapacak karakterde biri olmadığını beyan etmiştir.

4.Sanığın suça konu paylaşımların yapıldığı tarihlere ilişkin mesai giriş çıkış zamanlarını gösteren çizelgenin ilgili iş yerinden temin edildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Sanığın adına kayıtlı internet hesabına bağlı İP üzerinden çocukların kullanıldığı müstehcen içerikli görüntülerin facebook üzerinden paylaşıldığı iddia edilen olayda;

Tespit edilen IP numarasının statik mi yoksa dinamik mi olduğu, IP numarasının bağlı bulunduğu internet hattında hangi özellikte modem kullanıldığı, kablolu veya kablosuz ve şifreli veya şifresiz olup olmadığı, şifreli ise hangi tarihler arası şifre kullanıldığı, IP numarasının kopyalanması, dışardan üçüncü bir kişinin haricen bağlantı yapıp iddia olunan eylemleri gerçekleştirme olasılığının bulunup bulunmadığı hususlarının aydınlatılması için araştırma yapılıp, ilgili internet sağlayıcısından bilgi istenmesi,

sanığın suç tarihinde kullanımında olan dijital materyaller üzerinde usulüne uygun alınacak arama kararına istinaden imajlarının alınarak, bilişim uzmanı bir bilirkişi tarafından log kayıtları incelenerek, suça konu hesabın sanık aracılığıyla açılıp açılmadığını ve suça konu görüntülerin olup olmadığının teknik verilerle destekleyecek biçimde rapor düzenlendikten sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip, iddia ve savunmanın doğruluk derecesi açıklığa kavuşturulduktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/470 Esas, 2016/249 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,