Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/822 K.2024/683

Kurulunun 13.12.2019 tarihli ve 6-7 sayılı kararında. 6284 sayılı Kanun'un 20/2. maddesi uyarınca, bu Kanun kapsamına giren suçlarla ilgili olarak açılan ceza davalarında, kovuşturma evresinde mahkemesince.

Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının davadan haberdar edilmesinin zorunlu olmadığına ilişkin içtihatı ve Ceza Genel Kurulunun 14.06.2023 tarihli ve 2021/4-84 Esas, 2023/345 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere, duruşmadan haberdar edilme zorunluluğu bulunmayan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına kanun yolu aşamasında gerekçeli kararının tebliği üzerine davaya katılmasının ve hükmü temyiz etmesinin mümkün olmadığının belirtilmesi karşısında Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının,

istinaf kanun yolu aşamasında gerekçeli kararın mahkemesince tebliğ ettirilmesi üzerine yapmış olduğu katılma talebi üzerine davaya katılan olarak kabul edilmesinin 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi gereğince hukuki değerden yoksun olduğu ve temyiz hak ve yetkisinin olmadığı belirlenmiştir.

Müstehcenlik suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki sanık müdafiinin temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 134/2, 43/1, 62/1, 53/1, 63. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, şantaj suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat, reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan TCK'nın 73/4. ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca davanın düşmesine karar verilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesince Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına davanın ihbarı sağlanarak duruşmalı yapılan inceleme sonunda şantaj ve reşit olmayanla cinsel ilişki suçlarından kurulan hükümler yönünden sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan mahkûmiyet hükmün kaldırılarak sanık hakkında müstehcenlik suçundan 5237 sayılı TCK'nın 226/5.

62/1, 52/1-2, 53/1,2,3. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis ve 80,00 TL adli para cezasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3.Bölge Adliye Mahkemesince 27.10.2017 tarihli ek karar ile katılan ... Hizmetler Bakanlığının şantaj ve reşit olmayanla cinsel ilişki suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

4.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün ve kararın onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; ceza miktarına, sanık müdafiinin temyiz sebepleri; suç kastının olmadığına, görüntülerin mağdur ... Hacer tarafından çekilerek rızası ile gönderildiğine, görüntülerin internet ortamında yayınlanmayıp mesaj yolu ile mağdurun arkadaşlarına gönderildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın bir dönem duygusal arkadaşlık yaptığı ve kayden 22.05.1998 doğumlu ve 17 yaşında olan mağdur ...

Hacer'in kendisine ait cinsel bölgelerinin gözüktüğü çıplak resimlerine sanığa gönderdiği, sanığın söz konusu resimleri ifşa edeceği tehdidi ile mağdur ile cinsel ilişki talebinde bulunup mağdur ile cinsel ilişkiye girdikleri, mağdurun ayrılması üzerine sanığın kasım 2015 tarihinde mağdurun arkadaşı olan kayden 22.09.1998 doğumlu ve 17 yaşında olan Esra'ya mesaj ve 28.12.2015 tarihinde ise kayden 01.09.1999 doğumlu olan ve 16 yaşında olan Burak Can'a facebook üzerinden mesaj ile mağdur ...

Hacer'i rezil edilmesi amacıyla gönderilmesine konu olayda, şantaj suçunun işlendiğine dair mağdurun soyut beyanı dışında delil olmadığı gerekçesi ile sanık hakkında şantaj suçundan beraate, mağdur ile gerçekleşen cinsel ilişkinin zorlama ile gerçekleşmediği kabul edilerek dönüşen suç vasfına göre eylemin reşit olmayanla cinsel ilişki suçu kapsamında kaldığı belirlenip suç tarihinin 01.07.2015 tarihi olarak kabulü ile şikayet tarihinin 6 aylık süre geçtikten sonra 05.01.2016 tarihinde yapılması nedeniyle davanın düşmesine,

sanığın mağdurun cinsel mahremiyetine ilişkin çıplak resimlerini mağdurun arkadaşları olan Esra ve Burak Can'a göndermesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 134/2. 43/1. maddelerinde düzenlenen zincirleme şekilde görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması sonra katılan olarak kabul edilerek duruşmalı yapılan istinaf incelemesi sonunda, şantaj ve reşit olmayanla cinsel ilişki suçları yönünden İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği, özel hayatın gizliliğini ihlal suçu yönünden ise İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmün kaldırılarak sanığın sübut bulan eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 226/5. maddesindeki müstehcenlik suçunu oluşturduğu kabul edilerek sanık hakkında müstehcenlik suçundan mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

A. Katılan vekilinin şantaj ve reşit olmayanla cinsel ilişki suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karara karşı yapılan temyiz isteminin reddine dair ek karara ve müstehcenlik suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemi yönünden.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 13.12.2019 tarihli ve 6-7 sayılı, 6284 sayılı Kanun'un 20/2. maddesi uyarınca, bu Kanun kapsamına giren suçlarla ilgili olarak açılan ceza davalarında, kovuşturma evresinde mahkemesince.

Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının davadan haberdar edilmesinin zorunlu olmadığına ilişkin içtihatı ve Ceza Genel Kurulunun 14.06.2023 tarihli ve 2021/4-84 Esas, 2023/345 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere, duruşmadan haberdar edilme zorunluluğu bulunmayan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına kanun yolu aşamasında gerekçeli kararının tebliği üzerine davaya katılmasının ve hükmü temyiz etmesinin mümkün olmadığının belirtilmesi karşısında,

istinaf aşamasında duruşmalara katılan olarak kabul edilen Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının katılma ve hükmü temyiz hak ve yetkisinin olmadığı anlaşıldığından Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından yukarıda ilgili bölümde öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Çorum