Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/977 K.2024/7069

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 01.02.2022 tarihli ve 2020/2372 Esas, 2022/129 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.09.2020 tarihli ve 2019/165 Esas, 2020/244 Karar sayılı kararı ile kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 123. maddesi uyarınca kurulan 2 ay 15 gün hapis cezası ile mahkûmiyete ilişkin bölümün istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan TCK 44. maddesi uyarınca hüküm kurulmasına yer olmadığına ibareleri ile değiştirilmesi suretiyle düzeltilerek esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği incelendiğinde;

Bölge adliye mahkemesince 5271 sayılı CMK’nın 280/1-a ve 303/1-a maddeleri gereğince ilk derece mahkemesinin kararındaki mahkumiyete ilişkin bölümün, “hüküm kurulmasına yer olmadığına” ibareleri ile değiştirilmesi suretiyle “düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine” karar verilmiş olması karşısında, hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin kararın, CMK'nın 223/1. maddesinde sayılan ve duruşmayı sona erdiren hüküm niteliğindeki kararlardan olmaması nedeniyle temyiz kabiliyetinin bulunmadığı anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz istemi ile ilgili olarak, Tebliğnameye aykırı, TEMYİZ İNCELEMESİ YAPILMASINA YER OLMADIĞINA,