Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/986 K.2023/4920

Sanık hakkında Yargıtay 4. Ceza Dairesinin bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya (Kapatılan) 10. Sulh Ceza Mahkemesinin, 22.02.2012 tarihli ve 2010/2 Esas, 2012/346 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’un (5237 sayılı Kanun) 123 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2.Sanığın 03.02.2015 tarihinde suç işlediğinin bildirilmesi üzerine; Antalya 27.Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.05.2016 tarihli ve 2015/576 Esas, 2016/406 Karar sayılı kararı ile 22.02.2012 tarihli hükmün 5271 sayılı Kanun'un 231 nci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca açıklanmasına ve sanık hakkında;

Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5237 sayılı Kanunu’nun 123 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.05.2016 tarihli ve 2015/576 Esas, 2016/406 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 14.09.2021 tarihli ve 2021/27479 Esas, 2021/21658 Karar sayılı kararı ile "...1- Temyiz kanun yoluna tabi olup, kesinleşmesi halinde infaza verilecek ilamın açıklanan yeni hüküm olduğu,

bu nedenle iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçe ile hangi delillere üstünlük tanındığının yargılama sonucunda açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, önceki karara yollama yapılmak suretiyle,Anayasanın 141 ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 223 ve 230. maddelerine aykırı davranılması,

2- 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan ''hükme bağlanmış'' ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla ''basit yargılama usulü' yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden.

Anayasanın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vb. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Antalya 27. Ceza Mahkemesinin, 01.04.2022 tarihli ve 2021/736 Esas, 2022/198 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında genel hükümlere göre yapılan yargılama sonunda kişilerin huzur ve sükununu suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

5.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 11.11.2022 tarihli ve 4-2022/123982 sayılı hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Yargıtay 4. Ceza Dairesine tevdi edilmiştir.

6.Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 01.02.2023 tarihli ve 2022/15795 Esas, 2023/1428 Karar sayılı kararı ile dosya Dairemize gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın, temyiz dışı kalan sanıklarla beraber içerisinde bulunduğu ... ile katılanın da içerisinde bulunduğu aracı trafikte seyir halinde iken uzun süre takip ederek katılanın rahatsızlık duymasına neden olduğu iddiası ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kamu davası açılmıştır.

2.Mahkemece; bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada sonunda; katılanları araba ile ısrarlı şekilde takip etmeleri eylemleri sebebiyle haklarında atılı suçtan kamu davası açılmış ise de; sanıkların atılı suçlamayı kabul etmedikleri, trafikte seyir halinde bulunan iki araçtan birisinin diğerine yönelik huzur ve sükun bozmak amacıyla takip gerçekleştirdiğinin tespitinin mümkün bulunmadığı, ... takibi eyleminin ne kadar süre devam ettiğine ilişkin herhangi bir belirleme yapılamadığı, yargılamaya konu olayda kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun süreklilik unsurunun gerçekleşmediği, gerekçeleri ile sanığın beraatine karar verilmiştir.

3.Sanık soruşturmanın başından itibaren katılanları takip etmediklerini beyan ederek atılı suçlamayı reddetmiştir.

4.Katılan sanığın cezalandırılmasını talep etmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 27. Ceza Mahkemesinin, 01.04.2022 tarihli ve 2021/736 Esas, 2022/198 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,