Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/1113 K.2024/3796

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3,62/1 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; eksik araştırma ve inceleme neticesinde sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet kararı verildiğine, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan fazlaca uzaklaşılmasının kanuna aykırı olduğuna, bilinçli taksir koşullarının bulunmadığına ve vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; dosya kapsamında bulunan mağdur beyanları ve teşhisleri, olay tutanağı, telefon ön inceleme tutanakları, "..." isimli whatsapp grubunda gerçekleşen konuşmaların dökümüne ilişkin tutanak, sanıkların aşamalardaki savunmaları, HTS bilirkişi raporları ve delil niteliğine haiz her türlü bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde;

sağa keskin virajın olduğu mahalde minibüsün frenlerinin boşalması neticesinde araç sürücüsünün direksiyon hakimiyeti kaybetmesi nedeniyle yoldan çıkması sonucu 1 kişinin öldüğü, 25 kişinin de yaralandığı olayda, temyize gelmeyen sanık ...'ın savunmalarında aracı sanık ...'ya verdiğini beyan ettiği, sanık ...'nın da bunu doğrulayarak aracı teslim aldığını ve temyize gelmeyen sanık ... ile birlikte göçmenleri araca bindirerek Van merkeze doğru yola çıktıklarını beyan ettiği,

Van Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliğinin 20.12.2020 tarih ve 2020/2094 uzmanlık numaralı raporuna göre olaya konu aracın sol ön kapı iç ve dış yüzeyinden alınan örneklerin sanığa ait olduğunun tespit edildiği, göçmen şahısların büyük bir çoğunluğunun sanığı teşhis ettikleri ve 12.03.2021 tarihli "..." isimli Whatsapp grubunda bulunan kürtçe sesli mesajların tercümesine ilişkin tutanakta 0531 ... .. .. numaralı hat kullanıcı grup üyesinin "..., ...a söyle biraz daha gaza bas şehir çok sakin doblonun girdiği yolda çıkışta bekliyorum" şeklindeki sesli mesajının bulunduğu hususları gözetildiğinde sanığın,

yargılamaya konu göçmen şahısların taşındığı aracın sürücüsü olduğunun sabit olduğu, 12.03.2021 tarihli "..." isimli Whatsapp grubunda bulunan kürtçe sesli mesajların tercümesine ilişkin tutanakta ...'ın ''abi yavaş yavaş geliyoruz frenimiz tutmuyor'' şeklindeki beyanı dikkate alındığında araçtaki fren sisteminin kaza öncesinde arızalı olduğu anlaşılmakla, bilinçli taksir durumunda fail neticeyi öngörmektedir. Ancak bu neticenin gerçekleşmesini istememektedir.

Bilinçli taksir durumunda fail, kendi becerisine güvendiği için neticeyi istememekte, neticeyi öngörse dahi bu neticenin gerçekleşmeyeceğine becerisi ve görüşü sebebiyle güvenmektedir. Temyize gelmeyen sanık ...'ın ''abi yavaş yavaş geliyoruz frenimiz tutmuyor'' şeklindeki beyanı dikkate alındığında sanığın aracın fren sisteminin çalışmadığına ilişkin bilgisinin mevcut olduğu, buna rağmen kaza anına kadar yolculuklarına devam ettiği anlaşılmaktadır.

Sanığın, araçtaki fren sisteminin arızalı olduğunu bilmesine rağmen aracı yavaş sürmeye çalışarak öngördüğü neticeyi engellemek istediği, neticenin gerçekleşmesini istemediği anlaşılmaktadır. Bu itibarla, sanığın bilinçli taksirle hareket ettiği kabul edilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

ve KARAR Yukarıda izah edilen olayda, Ford marka transit model 15 kişilik araca istiap haddini aşacak şekilde 41 kişinin bindirilmesi karşısında somut olayda bilinçli taksir halini oluşturan birden fazla unsur bulunmasına rağmen TCK’nın 22/3. maddesi gereğince alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle artırım yapılması gerekirken alt sınırdan, 1/3 oranında artırım yapılması aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Van Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Van