Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/1138 K.2026/2732

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5237 sayılı TCK'nın 134/2-1. cümle, 43/2-1, 62, 53/1-2-3. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanık müdafinin istinaf talebi kapsamında Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak yapılan istinaf incelemesi sonunda İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılması ile sanığın 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşması nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, bilirkişi raporu, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; katılanların inşaat hâlindeki evlerinin mobilyalarının yapımı konusunda sanık ile anlaştığı, sanığın bu evde video kaydı yaptığı sırada katılanların görüntüleri ve konuşmalarını da kaydederek İnstagram isimli sosyal medya hesabı üzerinden paylaştığının iddia edildiği olayda, sanığın atılı suçu işlediği sonucuna varılarak cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan değerlendirmede; sanığın katılanlara ait evin inşaatına giderek, işçiler çalışırken cep telefonu ile video kaydı yaptığı, video kaydına zaman zaman inşaatta bulunan katılanların da girdiği, ayrıca görüntülerin katılanlara odaklanarak çekilmediğinin belli olduğu, katılanların yapılan kaydın farkında olduğu, katılanların inşaatın içerisinde bulunduğu ve inşaatta birden fazla işçinin çalıştığı da nazara alındığında, kaydedilen görüntülerin katılanların özel hayatının gizliliğini ihlal edecek nitelikte olmadığı,

bu görüntüleri sanığın kendisine ait İnstagram isimli sosyal paylaşım sitesindeki "..." isimli hesapta tanıtım amacı ile paylaştığı, dolayısıyla sanığın hukuka aykırılık bilinci ile hareket etmediği, amacının inşaatın mevcut durumu ve akabinde sonraki halini göstermek olduğu ifade edilerek İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet kararının kaldırılması ile sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, katılanlar vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Bilirkişi raporunda, sanığın katılan ...'e yönelik iddia olunan fiillerine ilişkin bir inceleme yapılmaması itibarıyla zincirleme suç hükümlerinin değerlendirilmesi için bu eksikliğin giderilmesi gerektiği anlaşılmış olmakla birlikte söz konusu raporda incelenen suça konu görüntülerde katılan ...'nın yüzünün açıkça göründüğünün belirlendiği,

çekim açısı ve mesafesi itibarıyla katılanın odaklanmadığının söylenemeyeceği, katılanın rızası ile kayıt yapıldığının kabul edilmiş olmasının, bu kaydın sosyal medyada da paylaşılmasına rıza gösterildiği sonucunu doğurmayacağı, öte yandan her ne kadar sanığın hukuka ayrılık bilinci ile hareket etmediği belirtilmiş ise de iddianame tarihinde söz konusu görüntü kaydının sanığa ait sosyal medya hesabında yayınlanmaya devam ettiği nazara alındığında suçun unsurlarının oluştuğu hususunda şüphe bulunmadığından sanığın mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle katılanlar vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,