Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/1369 K.2024/3638

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, aynı Kanun'un 74/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, kararın 17.09.2018 tarihinde kesinleşmesine müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 01.06.2021 tarihinde hakkı olmayan yere tecavüz etme suçunu işlediği sabit görülerek mahkumiyetine dair hüküm tesis edilmiş,

anılan hükmün kesinleşmesi ile yapılan ihbar üzerine sanık hakkındaki hüküm 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanmış, sanığın istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılması ile sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilerek hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın atılı suçtan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü saat 20.00 sıralarında, İzmir II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 29.11.1989 tarih ve 1014 sayılı kararı ile tescilli 1. derece arkeolojik sit alanında kalan tümülüste kaçak kazı yapılacağı haberinin alınması üzerine önleyici kolluk devriyesi icra eden kolluk kuvvetleri tarafından olay yerine intikal edildiği sırada tümülüse 400-500 metre mesafede bir tırın çamura batmış vaziyette görüldüğü, tümülüse gelindiğinde bir iş makinesi tarafından tümülüsün kazıldığının tespit edildiği,

kazı mahallinde temyiz dışı sanıklar ..., ... ve ...'un yakalandıkları, temyiz dışı sanık ...'in beyanında babası ile temyiz dışı sanık ...'ın mermer ocağı kazılması için anlaştıklarını, olay günü iş makinesini tıra yüklediklerini, sanık ...'ın ismini bilmediği bir arkadaşı ile mercedes marka bir araçla geldiklerini, sanık ...'ın tıra öncülük yapması için temyiz dışı sanık ...'u telefonla aradığını, temyiz dışı tüm sanıklarla birlikte Yeşilova'ya doğru yola çıktıklarını, sanık ...'ın kendilerini bir araziye götürüp çalışmalarını istediğini, yemek getirmek üzere yanlarından ayrıldığını,

bir süre sonra kolluk kuvvetleri tarafından yakalandıklarını beyan ettiği, sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'ın aşamalarda değişmeyen ve birbiriyle uyumlu savunmalarında olay günü birlikte araç ile seyir halindeyken jandarma trafik ekibinin kendileri ile birlikte iki aracı daha durdurduğunu, kimlik sorgulaması yaptıklarını, kayıt çıkmayınca gönderildiklerini, diğer mercedes marka aracın kendilerinden daha önce çıktığını, anayoldan dönüşte sanık ...'ın önlerine çıkıp kendisini acilen Yeşilova merkeze bırakmalarını istediğini,

sanığın sarhoş olduğundan şüphelenip isteğini geri çevirdiklerini ancak sanık ...'ın askeri kimliğini gösterip gazi olduğunu, rahatsızlığı nedeniyle konuşmasında sıkıntı bulunduğunu söyleyince sanığı araçlarına aldıklarını, Yeşilova'ya giderken bu kez polis ekipleri tarafından durdurulduklarını ve jandarma ekiplerine teslim edildiklerini, olayda adı geçen hiçbir sanığı tanımadıklarını, kazı yapmadıklarını beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmedikleri, temyiz dışı sanık ...'ın da beyanında isimlerini daha sonradan kollukta öğrendiği sanıklar Cansel ve Menderes'ten rica etmesi üzerine kendisini araçlarına aldıklarını ifade ettiği,

temyiz dışı sanıkların hiçbirinin beyanında sanık ...'in kazı eylemine iştirak ettiğine dair bir beyanlarının bulunmadığı anlaşılmıştır.

İlk derece mahkemesince elde edilen kanıtlara göre sanıkların 1. derece arkeolojik sit olarak tescilli Yeşilova ilçesi, Kayadibi Köyü sınırlarında bulunan tümülüste kültür varlığı bulmak amacıyla iş makinesi ile izinsiz kazı yaptıkları sabit görülerek sanıklar hakkında tesis edilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediği sabit görülen sanık ...'in mahkumiyetine dair hüküm tesis edilmesi üzerine yapılan ihbar neticesinde 21.06.2023 tarihli karar ile sanık hakkındaki hüküm açıklanmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesince, sanığın istinaf başvurusu üzerine, "Her ne kadar sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de, tüm aşamalarda inkara dönük, tutarlı, dava dışı diğer sanık beyanlarıyla örtüşen sanık savunmaları, sanığın olay yerinde yakalanmamış olması, dava dışı diğer sanıkların sanığı tanımadıkları yönündeki beyanları, sanık hakkında delil olabilecek nitelikte sadece dava dışı sanık ...'in kolluk beyanında tır şoförü olduğunu ve kazıyı yapan iş makinesini taşırken kendisine 07 plakalı mercedes marka bir aracın eskortluk ettiği yönündeki beyanının bulunduğu,

olayda zaten 07 plakalı başka bir mercedes marka aracın dava dışı sanık ... içinde olduğu halde kollukça yakalandığı, dava dışı sanık ...'in bahsettiği 07 plakalı mercedes marka aracın muhtemelen bu araç olduğu ve bu aracın sanığın içinde bulunduğu 07 plakalı mercedes marka araç ile karıştırıldığı,

dolayısıyla sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bu aykırılık Dairemizce duruşma yapılmaksızın 5271 Sayılı CMK'nın 280/1-a maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün olduğundan ilk derece mahkemesi hükmü kaldırılıp sanık hakkında beraat hükmü tesis edilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Yeşilova Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Ceza Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,