Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/1468 K.2025/3272

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı haksız tutukluluk nedeniyle 500.000.000 TL maddi ve manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin, davanın 5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesinde belirtilen sürelerin hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığından bahisle davanın reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince 466 sayılı Kanuna göre incelenen tazminat davasının usul ve yasaya uygun yapılan kesinleşmesinden itibaren her halükarda 10 yıl içinde, eğer kesinleşmiş beraat kararı tebliğ edilmiş ise tebliğ tarihinden veya beraat kararının kesinleştiğini öğrenmesinden itibaren 3 ay içinde davanın açılması gerektiği,

bu gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken davacının 5271 sayılı CMK'nın 142/1 maddesindeki süreler geçtikten sonra dava açması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi sonuca etkili görülmediğinden bahisle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacının temyiz sebepleri; kararın kendisine tebliğ edilmediğine ve davanın kabulüne karar verilmesine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2003/106 Esas, 2004/230 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının müessir fiil ve gasp suçundan 21.04.2003-27.01.2004 tarihleri arasında 281 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılamada gasp suçundan beraatine ve müessir fiil suçundan ise 1 ay 3 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi suretiyle cezalandırılmasına karar verildiği,

kararın 08.10.2004 tarihinde kesinleştiği, tazminata esas Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2003/106 Esas - 2004/230 Karar sayılı dava dosyasının imha edilmiş olduğundan ve hükmün kesinleştiğinin davacıya tebliğ edilip edilmediği tespit edilemediğinden davacı için sürenin bir yıl olarak değerlendirilmesi gerektiği ve 5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesinde belirtilen sürelerin hak düşürücü süreler olduğu, davanın hak düşürücü süre geçtikten sonra 02.01.2023 tarihinde açıldığı anlaşıldığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat davasının 466 sayılı Kanun uyarınca belirtilen süre içinde açılmadığı anlaşıldığından, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 23.12.2022 tarihli ve 2021/1151 Esas, 2022/3786 Karar sayılı kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,