Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/1571 K.2025/7477

İlk derece mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.10.2022 tarih, 2022/309 Esas, 2022/840 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 67/2, 75, 5237 sayılı Kanun'u 62/1, 52/2. Maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Hükmün katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6.Ceza Dairesince duruşma açılarak 07.11.2023 tarih, 2022/3780 Esas, 2023/3537 Karar sayılı kararı ile mahkumiyet hükmü kaldırılarak sanığın 2863 sayılı Kanun'un 67/2, 75, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 52/2-4. Maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 10.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 05/03/2024 tarih, ... nolu esastan ret ile onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğine, mahkumiyetine yeter derecede delil olmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bölge Adliye Mahkemesince, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02/03/20 22... /35072 sayılı soruşturması kapsamında alınan arama ve el koyma kararına istinaden yapılan aramada; ... Mahallesi 4284 sokak No:20/B ...

İzmir adresinde çay ocağı olarak faaliyet gösteren ...'in yeri isimli iş yeri sahibi istinaf dışı sanık ... ve iş yerinde bulunan istinaf dışı sanık ...' da bulunduğu sırada 07/03/2022 tarihli Müze Müdürlüğü raporunda belirtildiği üzere 613 adet objenin muhafaza altına alındığı, bunlardan 10 adedinin 2863 sayılı yasa kapsamı dışında bulunduğunun tespit edildiği, diğer sanık ...'nin ise olay tarihinde iş yerinde bulunmadığı, 07/03/2023 tarihinde ifade vermek için şube müdürlüğüne gittiği ve tüm sanıklar hakkında 2863 sayılı yasanın 67/2 maddesi uyarınca açılan kamu davasının yerel mahkemece yapılan yargılaması sonunda;

sanıkların savunmalarının hayatın olağan akışına aykırı olduğu ve itibar edilmeyeceğinden ayrı ayrı mahkumiyetlerine karar verildiği, verilen karara karşı sanık ... yönünden katılan ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulduğu, her ne kadar sanık ...'nin üzerine atılı suçun sübutu ile ilgili herhangi bir hukuka aykırılık bulunmuyor ise de.

Dairemizce Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 27/10/2014 tarih, 2013/24668 Esas, 2014/30770 Karar sayılı kararında belirtildiği şekliyle; "eylemin ağırlığı ile orantılı ceza verilmesi" ilkesi çerçevesinde somut olay irdelenerek temel cezanın saptanması gerekliliğine aykırı olarak temel cezanın orantılılık ve hakkaniyet ölçütleriyle bağdaşmayacak biçimde alt sınırdan belirlenmesi nedeniyle aleyhe istinaf da bulunması nedeni ile duruşma açıldığı ve Dairemizce yapılan yargılama sonunda;

ele geçen kültür varlığının sayısı ile sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı nazara alınarak TCK'nın 3/1 ve 61. maddeleri gereğince temel cezanın alt sınırdan bir miktar ayrılarak belirlenmesi gerektiği kabul edilerek, katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak, sanığın alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,