Karar Özeti
12. Ceza Dairesi 2024/183 E. , 2026/3511 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/231 E., 2023/1105 K. SUÇ : Taksirle yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 02.06.2023 tarihli 2023/231 Esas, 2023/1105 Karar sayılı kararı katılanlar vekili t
Karar Detayı
12. Ceza Dairesi 2024/183 E. , 2026/3511 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/231 E., 2023/1105 K. SUÇ : Taksirle yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 02.06.2023 tarihli 2023/231 Esas, 2023/1105 Karar sayılı kararı katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, gereği düşünüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.12.2021 tarihli, 187-612; 16.06.2020 tarihli, 582-291; 13.03.2012 tarihli, 6-386; 30.11.2010 tarihli, 5-237; 29.05.2007 tarihli, 114-113; 26.05.2009 tarihli, 50-130 sayılı ve benzer kararlarında vurgulandığı üzere; 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40/2, 5271 CMK'nın 34/2, 231/2, 232/6. maddeleri gereğince, hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolu, süresi, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin anlaşılabilir nitelikte açıkça gösterilmesi zorunludur. İlk derece mahkemesince sanık hakkında verilen mahkûmiyet kararının bozulmasından sonra anılan karara direnme yetkisi bulunmayan ve kanunen uyma zorunluluğu bulunan ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmünün aslında bölge adliye mahkemesince verilmiş bir karar olarak kabulünde zorunluluk bulunduğu, esas olarak bölge adliye mahkemesince bozma kararı verilemeyeceği, bu tür kararların istinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince verilmesi gereken kararlardan olduğu, bu şekilde verilen kararların ilk derece mahkemesi kararı niteliğinde bulunduğunun kabulü halinde, tarafların var olan temyiz haklarının ellerinden alınmış olacağının anlaşılması karşısında, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde kurulan yeni mahkûmiyet hükmünün temyizi kabil olduğu kabul edilmesi gerekirken, 02.06.2023 tarihli hükmün 5271 sayılı CMK'nın 286/2-b bendi gereğince kesin nitelikte olduğu belirtilerek tarafların yanıltıldığı ve bu haliyle tefhimin, yukarıda anılan Kanun maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak yapılmadığı anlaşılmakla, gerekçeli kararın sanığa ve sanık müdafiine tebliğ edildiğine dair belgeye de rastlanılmaması karşısında, gerekçeli karar sanığa ve sanık müdafiine tebliğ edilmişse tebliğe ilişkin belgenin, tebliğ yapılmamış olması halinde ise usulüne uygun şekilde sanık ve sanık müdafiine tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmeleri durumunda temyiz dilekçelerinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2026 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.