Karar Özeti
12. Ceza Dairesi 2024/1950 E. , 2025/5804 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/4911 E., 2023/5081K. DAVA : 466 sayılı Kanun gereği tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adl
Karar Detayı
12. Ceza Dairesi 2024/1950 E. , 2025/5804 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/4911 E., 2023/5081K. DAVA : 466 sayılı Kanun gereği tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutuklama nedeniyle 350.000,00 TL maddi ve 650.000,00 TL manevi tazminatın 10.10.1980 tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 1.000,00 TL maddi ve 500,00 TL manevi tazminatın 11.10.1980 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz istemi; zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilen suçlar yönüyle de tazminata hükmedilmesi gerektiğine, hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulduğuna, hükmedilen maddi ve manevi tazminatın düşük olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Üsküdar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/393 Esas ve 2009/390 karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının anayasal düzeni zorla değiştirmeye kalkışmak, yasa dışı silahlı örgüt kurmak veya katılmak, adam öldürme suçlarından 10.10.1980- 13.04.1990 tarihleri arasında 3443 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda hakkında düşme ve beraat kararları verildiği, bu kararların 19.05.2011 tarihinde kesinleştiği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 466 sayılı Kanunda öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/790 D. İş sayılı kararı ile tutukluluk ve gözaltı süresinin tamamının başka mahkumiyetinden mahsup edildiği, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Gerekçeli karar başlığında dava adının ''466 sayılı yasa uyarınca tazminat'' yerine ''koruma tedbirleri nedeni ile tazminat'' yazılması karar yerinde mümkün yazım yanlışı olarak değerlendirilmiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, davacı vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Dava dilekçesinde faiz başlangıç tarihi olarak yakalama tarihi olan 10.10.1980 belirtilmiş olmasına karşın, maddi ve manevi tazminatın belirlendiği hüküm fıkrasında faiz başlangıç tarihinin hatalı şekilde gözaltı tarihi olan 11.10.1980 olarak belirtilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-f maddesi gereği hüküm fıkrasının maddi tazminat ve manevi tazminat miktarının belirlendiği bölümünde yer alan "11.10.1980" ibaresinin, "10.10.1980" ibareleri ile değiştirilmesi suretiyle oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.06.2025 tarihinde karar verildi.