Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/2091 K.2025/5365

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 10.000,00 TL maddi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ve 1.000.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile maddi tazminatın reddine ve 120.000.00TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının;

dava dilekçesinde manevi tazminat için faiz isteminde bulunulmadığından bahisle "120.000,00-TL manevi tazminatın 02.09.2019 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte" ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılması, yerine, "80.000 TL manevi tazminatın" ibaresinin eklenmesi ve değişen vekalet ücretinin "12.800 TL" olarak belirlenmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddine ve davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, davacının maddi ve manevi hak kaybının olduğuna, maddi tazminata da hükmedilmesi gerektiğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, hükmedilen manevi tazminatın düşük olduğuna,

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, davanın yasal süresinde açılmadığına, hükmedilen tazminat miktarının fahiş olduğuna, faize hükmedilmesinin hatalı olduğuna, kısmen kabul edilen davada davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmediğine ve davanın reddine karar verilmesine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/364 Esas - 2021/158 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının ihaleye fesat karıştırmak ve rüşvet suçlarından 02.09.2019-20.03.2020 tarihleri arasında 200 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, hakkında ihaleye fesat karıştırmak, rüşvet ve örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonunda davacının atılı suçlardan beraatine hükmedildiği, beraat hükümlerinin 09.12.2021 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği,

gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin tüm ve davalı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Her ne kadar davanın süresinde açıldığı ve yasal şartların oluştuğundan bahisle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, dosya içerisinde yer alan bilgi ve belgelere göre davacı hakkında verilen tutuklamaya konu suçlara ilişkin verilen beraat hükümlerinin 09.12.2021 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği, CMK'nın 142/1. maddesi uyarınca karar ve hükümlerin kesinleşmesinin ilgisine tebliğinden itibaren 3 ay, her halde kesinleşmeden itibaren 1 yıllık hak düşürücü süre içinde davanın açılması gerektiği, buna göre 30.05.2023 tarihinde açılan davanın süresinde olmadığı,

hak düşürücü sürenin kamu düzenine ilişkin olduğu, Hukuk Genel Kurulu'nun 06.10.2004 tarih ve 2004/1-433 Esas sayılı kararı doğrultusunda kamu düzenine ilişkin sebeplerin varlığı halinde aleyhe bozma yasağı ilkesinin nazara alınmayacağı ve belirtilen hususların re'sen göz önünde bulundurulacağı anlaşılmakla, davanın süre yönünden reddi yerine yazılı şekilde hüküm tesisi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,