Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/2183 K.2025/5362

Başsavcılığınca davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, haksız tutukluluk nedeniyle davacının maddi ve manevi zarara uğradığına, asgari ücret üzerinden hesaplanan maddi tazminatın eksik ve hatalı olduğuna ve manevi tazminata da hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, davanın süresinde açılmadığına ve davanın reddi gerektiğine, hükmedilen tazminat miktarlarının fahiş olduğuna ve kısmen kabul edilen davada davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Ankara (Kapatılan) 11. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2019/125 Esas- 2021/518 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 06.03.2006-22.06.2006 tarihleri arasında 108 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda terör örgütü propagandası yapmak suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedildiği, kararın temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesi'nin 27.09.2007 tarih, 2007/6206 Esas, 2007/6826 Karar sayılı ilamı ile kararın bozulduğu, bozma üzerine yapılan yargılamada davacı hakkında Ankara (Kapatılan) 11. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2007/366 Esas, 2008/251 Karar sayılı kararı ile 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedildiği, kararın temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 24.12.2009 tarih 2009/2620 Esas- 2009/13001 Karar sayılı ilamı ile mahkumiyet hükmünün onandığı ve kesinleştiği, hapis cezasının infazının 10.01.2011-15.12.2011 tarihleri arasında görüldüğü, davacının Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'ne bireysel başvuruda bulunduğu, AİHM'in ihlal kararı verdiği ve davacıya 4.500 Avro manevi tazminat ödenmesine hükmettiği, AİHM kararı üzerine Ankara (Kapatılan)

11. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2019/125 Esas- 2021/518 Karar sayılı dosyası kapsamında yeniden yapılan yargılamada davacının beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 15.12.2021 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı,

kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek manevi tazminat yönünden AİHM tarafından davacıya ödeme yapılmış olması nedeniyle manevi tazminat talebinin reddine, 06.03.2006-22.06.2006 tarihleri arasındaki 109 gün ve 10.01.2011-15.12.2011 tarihleri arasındaki 340 gün için maddi tazminata hükmedilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin ve davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak.

1-Dairemizce UYAP üzerinde yapılan kontrolde davacının 06.03.2006-22.06.2006 tarihleri arasındaki gözaltı ve tutukluluk süresi bakımından mahsup bilgisine rastlanıldığı anlaşılmakla, CMK'nın 144/1-a maddesinin yürürlükten kaldırılması nedeniyle mahsup durumu tazminata engel oluşturmamakla birlikte, haklarında mahsup işlemi yapılmayan kişilerle tutukluluğu başka mahkumiyetinden mahsup edilenler arasındaki dengenin, hak ve nesafetin sağlanması gerektiği hususu dikkate alınarak,

mahsup edilen sürenin hükmolunacak tazminat miktarının tayininde dikkate alınması gerektiği nazara alındığında, davacının tutuklu kaldığı sürelerin diğer bir hükümlülüğünden mahsup edilip edilmediği hususu açıklığa kavuşturulmadan, yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Davacının 06.03.2006-22.06.2006 tarihleri arasında gözaltında ve tutuklu kaldığı döneme için gözaltı ve tutuklamanın infaz gördüğüne ilişkin bilgi ve belgelerin bulunmadığı anlaşılmakla, tazminat talebinin dayanağı olan ceza davası dosyasında davacı hakkındaki gözaltı ve tutuklamanın infaz gördüğüne ilişkin müzekkere ve belgelerin Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde onaylı birer sureti ilgili ceza mahkemesinden temin edilip dosya içine alınarak, tutuklama müzekkeresinin infaz edilip edilmediği,

infaz edilmiş olması halinde, infaz tarihleri ceza infaz kurumundan sorularak infaz edilen tutukluluk süresinin tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kabule göre de.

5271 sayılı CMK'nın 141/1-e. maddesinde, kanuna uygun olarak yakalandıktan veya tutuklandıktan sonra haklarında kovuşturmaya yer olmadığına veya beraatlerine karar verilen kişilerin, maddî ve manevî her türlü zararlarını, Devletten isteyebileceklerinin belirtildiği, tazminat talebinin dayanağı olan Ankara (Kapatılan)

11. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2019/125 Esas- 2021/518 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan gözaltında ve tutuklu kaldığı, davacının Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine başvurusunun kabul edilerek dernek kurma ve toplantı özgürlüğü hakkının ihlal edilmesi nedeniyle davacıya 4.500 Avro tazminat ödenmesine hükmettiği ancak davacının haksız tutuklu kaldığı süreye ilişkin AİHM kararında herhangi bir tazminata hükmedilmediği,

bu nedenle tutuklu kaldığı süreye ilişkin manevi tazminat talebi ile ilgili değerlendirme yapılması ve yargılamaya devamla hüküm kurulması gerekirken, yazılı gerekçe ile manevi tazminatın reddine karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi