Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/2233 K.2025/5596

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacılar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacılar vekilinin haksız el koyma nedeniyle ... lehine 10.000.000 TL maddi ve 100.000 TL manevi, ... lehine 100.000 TL maddi ve 5.000.000 TL manevi, ... lehine 100.000 TL maddi ve 5.000.000 TL manevi, Mimarlık Mühendislik Madencilik İnşaat Taahhüt Nakliyat Turizm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi lehine 1.000.000 TL maddi ve 100.000 TL manevi, ... lehine 2.000.000 TL maddi ve 100.000 TL manevi tazminatın tedbir tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin yasal koşulları oluşmadığından davanın reddine karar verilmiş,

Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde; hükümdeki vekalet ücretine ilişkin "29.800 TL nispi vekalet ücretinin davacılardan eşit olarak alınarak davalı Hazineye verilmesine" ibaresinin eklenerek düzeltilmesi sureti ile istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacılar vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacılar vekilinin temyiz sebepleri; koşulları oluşmadığı halde davacıların hak edişlerine, taşınmaz mallarına, araç ve teminat mektuplarına el konulduğu, el koyma tedbirinin hukuka aykırı olduğu, davanın tazminata esas davanın sonuçlanmaması nedeniyle reddedilmesinin hukuka aykırı olduğu, haksız el koyma nedeniyle davacıların maddi ve manevi olarak zarara uğradığı, davanın kabul edilerek davacılar lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmesine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2023/45 Esas ceza dosyası kapsamında, davacıların hak edişlerine, taşınmaz mallarına, araç ve teminat mektuplarına ihaleye fesat karıştırmak suçundan 14.11.2022 tarihinde el konulduğu, Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesinin tensip ara kararı ile verilen el koyma kararlarının kaldırılmasına ve 02.03.2023 tarihinde yeniden el konulmasına karar verildiği, tedbir konulan soruşturmanın davaya dönüştüğü ve halen Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2023/45 Esas sayılı dosyası ile derdest olduğu,

tazminat talebi açısından esas dava olan Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2023/45 Esas sayılı dosyasının derdest olduğu, yapılacak yargılama sonucunda tedbirlerin haksız olduğuna karar verilmesi ve el koyma kararlarının kaldırılmasına karar verilmesi halinde tazminat davası açılabileceği, kanunda öngörülen yasal şartların oluşmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından "2-Davalı ... kendisini vekille temsil ettirdiğinden ve davanın tümden reddine karar verildiğinden, 694 sayılı KHK'nın 144. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 142/9 maddesi ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince hesaplanan 29.800 TL nispi vekalet ücretinin davacılardan eşit olarak alınarak davalı Hazineye verilmesine,

3- Yargılama sırasında yapılan 9 adet tebligat gideri olan 244 TL, posta gideri 240,50 TL olmak üzere toplam 484,50 TL yargılama giderinin davacılardan eşit olarak alınarak hazineye irat kaydına." ibarelerinin eklenerek düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının yasal koşullarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacılar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,