Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/2282 K.2024/5779

Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.04.2022 tarihli ve 2022/133 Esas, 2022/252 Karar sayılı kararı ile davanın reddine ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 25.05.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/1. maddesi uyarınca, 20.02.2024 tarihli ve 94660652-105-72-4511-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.03.2024 tarihli ve KYB-2024/24968 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.03.2024 tarihli ve KYB-2024/24968 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“ Şüpheli ... hakkında Batman Cumhuriyet Başsavcılığının 09/02/2021 tarihli ve 2019/10290 soruşturma sayılı 2911 sayılı Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Kanununda düzenlenen kanuna aykırı toplantı ve yürüyüşlere silahsız katılarak ihtara rağmen kendiliğinden dağılmama, kanuna aykırı toplantı ve gösteri yürüyüşleri düzenleme yönetme bunların hareketlerine katılma suçundan ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesini müteakip, şüphelinin 07/05/2019 tarihinde gözaltına alınıp daha sonra serbest bırakılması sebebiyle maddi ve manevi açıdan zarar gördüğü gerekçesiyle tazminat talebinde bulunduğu,

Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, anılan ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın 02/03/2021 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği, davanın ise 07/03/2022 tarihinde açıldığı, davacı tarafından 5271 sayılı Kanun'un 142/1. maddesinde öngörülen bir yıllık süre şartına uyulmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş ise de; anılan ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının şüpheliye 02/03/2021 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine 18/03/2021 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştirildiği,

davacının ise 07/03/2022 tarihli dava dilekçesinin ilgili ön büro yazı işleri müdürlüğü tarafından yine 07/03/2022 tarihinde havale edildiği gözetildiğinde; anılan ek kovuşturmaya yer olmadığı kararının kesinleşmesinden itibaren 5271 sayılı Kanunun 142/1. maddesinde belirtilen bir yıllık sürenin dava dilekçesinin havale edildiği tarihte henüz dolmadığının anlaşılması karşısında, mahkemece söz konusu davanın süresinde açılmadığından bahisle reddine karar verilmesinde isabet görülmememiştir”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.İlk Derece Mahkemesince dava kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın davacıya 02.03.2021 tarihinde tebliğ edildiği, davanın 07.03.2021 tarihinde açıldığı, davanın 5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesinde öngörülen bir yıllık süre şartını taşımadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

2. Tazminat talebinin dayanağı olan Batman Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/10290 soruşturma sayılı dosyası kapsamında davacının 2911 sayılı Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Kanununda düzenlenen kanuna aykırı toplantı ve yürüyüşlere silahsız katılarak ihtara rağmen kendiliğinden dağılmama, kanuna aykırı toplantı ve gösteri yürüyüşleri düzenleme yönetme bunların hareketlerine katılma suçlarından yapılan soruşturma sonunda 09.02.2021 tarihinde ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, davacının 07.05.2019 tarihinde gözaltına alınıp daha sonra serbest bırakılması sebebiyle tazminat talebinde bulunduğu anlaşılmıştır.

3. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının davacıya 02.03.2021 tarihinde tebliğ edildiği, kararın itiraz edilmeksizin 18.03.2021 tarihinde kesinleştiği, davanın ise kararının kesinleşmesinden itibaren 5271 sayılı Kanunun 142/1. maddesinde belirtilen bir yıllık süre içinde 07.03.2022 tarihinde açıldığının anlaşılması karşısında davanın süresinde açılmadığından reddine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.04.2022 tarihli ve 2022/133 Esas, 2022/252 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,