Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/2286 K.2024/4987

2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'na aykırılık suçundan sanık ...'un, anılan Kanun’un 67/2, 5237 sayılı Kanun'un 35, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 100,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına dair Yozgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/05/2013 tarihli ve 2012/302 esas, 2013/379 sayılı kararına karşı katılan Yozgat Valiliği İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü tarafından yapılan itiraz hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin mercii Yozgat Ağır Ceza Mahkemesinin 05/02/2015 tarihli ve 2016/71 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13/02/2024 tarihli ve 94660652-105-66-29596-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26/03/2024 tarihli ve KYB- 2024/22414 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26/03/2024 tarihli ve KYB- 2024/22414 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Yozgat Ağır Ceza Mahkemesinin 05/02/2015 tarihli ve 2016/71 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulması halinde; Yozgat Ağır Ceza Mahkemesinin 05/02/2015 tarihli ve 2016/71 değişik iş sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 2016 yılında kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle hükmün açıklanmasına ve sanığın 2863 sayılı Kanun'un 67/2, 5237 sayılı Kanun'un 35/1, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 100,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin Yozgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/05/2023 tarihli ve 2023/381 esas, 2023/559 sayılı kararının hukuki değerden yoksun olacağı gözetilerek yapılan incelemede;

Yozgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/05/2013 tarihli ve 2012/302 esas, 2013/379 sayılı kararının katılan Yozgat Valiliği İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü tarafından temyiz edilmesini müteakip, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/12. maddesi gereğince itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu,

anılan Kanun'un 264. maddesi uyarınca mercide yanılmanın başvuru hakkını ortadan kaldırmayacağı, katılanın temyiz isteminin merciince itiraz mahiyetinde değerlendirilmesine dair Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 22/10/2015 tarihli ve 2015/9587 esas, 2015/16119 sayılı kararını takiben Yozgat Ağır Ceza Mahkemesinin 05/02/2015 tarihli ve 2016/71 değişik iş sayılı kararı ile katılanın temyiz dilekçesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara karşı anlatım bulunmadığından itiraz hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de, katılanın temyiz talebinin kararın tamamını kapsadığı,

sanık ... hakkındaki kararın da temyiz edildiği açıkça belirtildiğinden, hükmün açıklanmasının geri bırakıldığına dair kararın esası hakkında inceleme yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 13/02/2024 gün ve 94660652-105-66-29596-2023-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ olunur.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/12/2010 tarihli ve 2010/4-210 esas, 2010/259 sayılı kararında da belirtildiği üzere, Yasa yararına bozma yöntemi, karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesini ve ülke sathında uygulama birliğine ulaşılmasını sağlamak amacıyla, olağanüstü bir denetim muhakemesi yolu olarak Ceza Yargılaması Yasasının 309 ve 310. maddelerinde düzenlenmiş olup bu denetimin konusu, maddi ve yargılama hukukuna ilişkin hukuka aykırılıklardır. Ancak, gerek kesin hükmün otoritesinin korunması zorunluluğu, gerekse olağanüstü bir denetim yolu olması nedeniyle dar kapsamlıdır; her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu değildir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, katılan kurum vekilinin Yozgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.05.2013 tarihli, 2012/302 Esas, 2013/379 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik itirazı hakkında, Yozgat Ağır Ceza Mahkemesinin 05.02.2015 tarihli, 2016/71 değişik iş nolu kararı ile verilen "karar verilmesine yer olmadığına" ilişkin kararın itiraz yasa yolu açık olmak üzere verildiği, ilgili kararın itiraz eden katılan kurum vekiline tebliğ edildiğine dair tebligat parçasına rastlanılmadığı, bu itibarla, dosya kapsamında olağan kanun yollarının tüketilmediği dikkate alındığında, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,