Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/2299 K.2024/7091

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2 ve 62/1. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası cezalandırılmasına ve cezasının aynı Kanun’un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Bakırköy 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/02/2020 tarihli ve 2019/571 esas, 2020/225 sayılı kararının 18/02/2020 tarihinde kesinleşmesini müteakip,

Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı İlamat ve İnfaz Bürosu'nun 23/01/2023 tarihli yazısı ile anılan mahkeme kararında tekerrüre esas alınan Bakırköy 34. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/413 esas sayılı dosyasında uyarlama yargılaması sonunda önceki hükmün iptali ile yeni karar verildiğinden bahisle tekerrür hükümlerinin çıkartılması talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin Bakırköy 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/01/2023 tarihli ve 2019/571 esas,

2020/225 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına dair Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/02/2023 tarihli ve 2023/197 değişik iş sayılı kararını takiben, mahkemenin 18/02/2020 tarihli kararındaki mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin Bakırköy 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/02/2023 tarihli ve 2019/571 esas, 2020/225 sayılı ek kararının verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 18.03.2024 tarihli ve 94660652-105-34-12644-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.04.2024 tarihli ve KYB- 2024/35848 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.04.2024 tarihli ve KYB- 2024/35848 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 10/10/2022 tarihli ve 2022/8349 esas, 2022/7779 karar sayılı ilamında yer alan "Tekerrüre esas alınan mahkûmiyet hükmünün uyarlama yargılaması sonucunda yine hükümlü hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi nedeniyle tekerrüre esas olma koşulu ortadan kalkmadığından, karardan tekerrür hükümlerinin çıkarılması talebinin reddine ilişkin ek karara yönelik itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiğine dayanan kanun yararına bozma talebinin reddine karar vermek gerekmiştir." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, uyarlama yargılaması sonucu verilen kararda sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi nedeniyle tekerrüre esas olma koşulu ortadan kalkmadığından, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı CMK'nın 309.maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. 5237 sayılı TCK'nın “Suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular" başlıklı 58. maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci ve ikinci fıkrası; "...(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez.

(2)Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı; a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl,

b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl, Geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz..." şeklinde düzenlenmiştir.

3. Tekerrür hükümlerinin uygulama alanının tespiti; tekerrüre esas alınan ilâma konu suçun inceleme konusu suç tarihinden önce işlenip işlenmediği, tekerrüre elverişli bir yaptırımla neticelenip neticelenmediği, inceleme konusu suç tarihinden önce kesinleşip kesinleşmediği ve tekerrüre esas alınan ilâma konu cezanın infazı üzerinden Kanun'un aradığı 3 ya da 5 yıllık sürelerin geçip geçmediğinin belirlenmesi noktasında toplanır.

Buna göre tekerrüre esas alınan mahkûmiyet hükmünün uyarlama yargılaması sonucunda yine hükümlü hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi nedeniyle tekerrüre esas olma koşulunun ortadan kalkmadığı ve uyarlama yargılaması sonrasında verilen mahkûmiyet kararının kesinleşme tarihinin suç tarihinden sonra olmasının tekerrür uygulamasını engellemeyeceği ancak infaz aşamasında tekerrüre esas ceza miktarı ile ilgili olarak göz önünde bulundurulması gerektiği dikkate alınmadan hükümlü hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi hükümlerinin karardan çıkarılmasına karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi de yerinde görülmüştür.

4. Bununla birlikte inceleme konusu ek kararın, infaza ilişkin bir yargılama faaliyeti olması dikkate alındığında Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 18.09.2007 tarihli ve 2007/1-214 Esas, 2007/181 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; infaza ilişkin durumlarda kazanılmış haktan da söz edilemeyeceği gözetilmelidir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bakırköy 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/02/2023 tarihli ve 2019/571 esas, 2020/225 sayılı ek kararının 5271 sayılı CMK'nın 309.maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,