Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/236 K.2024/4363

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz istemine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Dairemizce verilen 01.03.2022 tarihli sanık hakkında basit yargılama usulü yönünden yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması gerektiğine ilişkin bozma ilâmı üzerine yerel mahkemece basit yargılama hükümleri uygulanarak sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkumiyetine karar verildiği,

karara yönelik sanık müdafiinin itirazı üzerine yerel mahkemece sanık hakkında yargılamanın durdurularak dosyanın seri yargılama usulünün tamamlanması amacıyla İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verildiği, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 22/09/2023 tarih 2023/1723 Soruşturma sayılı yazıları ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, neticesinde mahkemece trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan TCK'nın 179/3-2, 62, 50, 52/4. maddeleri uyarınca 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzeltilerek onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; ceza miktarına, zamanaşımına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın yol uygulaması sırasında yapılan alkol ölçümüne göre 171 promil alkollü olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2. maddesindeki trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, uygulama maddesinin ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hükmün beşinci paragrafının hükümden çıkartılarak yerine "Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 100 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine,

TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 30 TL olarak hesabıyla 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğnameye uygun olarak, hükmün oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,