Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/2658 K.2025/2324

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle ve davacının duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, işin esasına geçildi;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince, davacının haksız infaz nedeniyle 200.000,00 TL maddi ve 300.000,00 TL manevi tazminatın yasal faiziyle ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacının temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, davanın kabulüne karar verilmesine, talep edilen maddi ve manevi tazminatlara hükmedilmesine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Adana 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/550 Esas, 2021/402 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının mühür altına alınan şeyler hakkında hırsızlık suçundan yargılandığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 10.06.2021 tarihinde kesinleştiği, kesinleşme şerhli beraat hükmünün davacı asile 22.06.2021 tarihinde tebliğ edildiği, tazminat davasının ise 08.02.2022 tarihinde açıldığı, 5271 sayılı CMK'nın 142/1 maddesi uyarınca tazminat davasının kesinleşme şerhinin tebliğinden itibaren 3 aylık süre içerisinde açılması gerektiğinden bahisle yasal süresi içerisinde açılmayan davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacının sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesinde, koruma tedbirleri nedeniyle tazminat istemlerinin karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her hâlde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde dava konusu edilebileceğinin belirtildiği, davacı hakkında 20.04.2021 tarihinde verilen beraat kararının 10.06.2021 tarihinde kesinleştiği, kesinleşme şerhli beraat hükmünün davacı asile 22.06.2021 tarihinde tebliğ edildiği,

gerekçeli kararda tazminat davasının CMK'nın 142/1-2.maddesi uyarınca kararın kesinleştiğinin tebliğinden itibaren 3 ay ve her halükarda kararın kesinleşmesinden itibaren 1 yıl içerisinde açılabileceği, kesinleşme şerhli kararın tebligatında ise kararın kesinleşmesinden itibaren 1 yıl içerisinde açılabileceğinin belirtilmesi nedeniyle davacının yanıltıldığının anlaşıldığı, 08.02.2022 tarihinde dava açılması karşısında 3 aylık hak düşürücü sürenin dikkate alınamayacağı ve davanın 1 yıllık süre içinde açıldığının kabulü ile tazminat talebinin esası hakkında karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Ankara 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,