Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/2816 K.2024/5212

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b, 52/2-4, 53/6 maddeleri uyarınca 7500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 1 yıl süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiş, ilgili kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12.Ceza Dairesinin, 27.09.2021 tarihli ve 2019/9999 Esas, 2021/6273 Karar sayılı ilâmıyla, basit yargılama usulü yönünden yeniden değerlendirilmek üzere hükmün bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozma ilamına uyularak yargılama yapılmış,

25.05.2023 tarihli 1 nolu celsede basit yargılama usul hükümlerinin uygulanmaması takdirine ilişkin sebepler açıklanarak, yine 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b, 52/2-4, 53/6 maddeleri uyarınca 7500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 1 yıl süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü, sanığın idaresindeki otomobille, gündüz vakti, meskun mahalde, eğimli, virajlı, iki yönlü, asfalt kaplama sokakta seyrederken, olay mahalline geldiğinde, direksiyon hakimiyetini kaybederek, gidiş yönüne göre solda kaldırım üzerinde bulunan 2001 doğumlu yayaya çarparak,

bahçe duvarı ile araç arasında sıkışan yayanın vücudunda 4. dereceden kırık ve yüzde sabit iz oluşacak şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan olayda, mahkemece, tam kusurlu şekilde neticeye sebebiyet verdiği kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesindeki taksirle yaralama suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak.

Sanığın kusurlu eylemi sonucu katılanın yüzde sabit iz ve kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına rağmen, sanık hakkında TCK'nın 89/1 maddesi gereğince belirlenen temel cezanın, 89/2 maddesine göre yarı oranında artırım yapılması sırasında uygulama maddesinin 89/2-b-d yerine 89/2-b olarak gösterilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle İskenderun