Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/284 K.2024/4088

Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan sanık ...'un 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/3-2 ve 62/1 maddeleri gereğince 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Salihli (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 10/01/2023 tarihli ve 2013/73 esas, 2013/31 sayılı kararının 20/02/2013 tarihinde kesinleşmesini müteakip,

sanığın denetim süresi içerisinde işlediği tefecilik yapmak suçundan mahkum edildiğinin ihbar edilmesi üzerine yeniden yargılama yapılmak üzere dosyanın yeni esas numarasına kaydedilmek suretiyle Anayasa Mahkemesinin 21/04/2022 tarihli ve 2020/87 esas, 2022/44 sayılı kararı üzerine oluşan yeni duruma göre lehe olan hükümlerin uygulanması için yargılamanın durmasına ve hükümlü hakkında seri muhakeme usulünün uygulanması için dosyanın Salihli Cumhuriyet Başsavcılığı Seri Muhakeme Bürosuna gönderilmesine ilişkin Salihli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/04/2023 tarihli ve 2023/351 esas, 2023/382 sayılı kararını müteakip,

Salihli Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 08/06/2023 tarihli ve 2023/4865 soruşturma, 2023/1766 esas, 2023/137 sayılı seri muhakeme usulüne tabi talepnamenin kabulüne ve sanığın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250/4, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nu 179/3-2. maddeleri gereğince 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Salihli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/06/2023 tarihli ve 2023/515 esas, 2023/621 sayılı kararının 16.06.2023 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla,

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 02/01/2024 gün ve 94660652-105-45-17608-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.01.2024 tarihli ve KYB- 2024/3288sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının,17.01.2024 tarihli ve KYB- 2024/3288 sayılı kanun yararına bozma isteminin:

"Dosya kapsamına göre, suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan sanık hakkında tayin olunan 15 gün kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesindeki “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir.” hükmü uyarınca anılan maddenin 1. fıkrası bentlerindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı CMK'nın 309/4-d bendine göre; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2.5237 sayılı TCK'nın "Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar" başlıklı 50. maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan üçüncü fıkrası; “... (3) Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir. ...” Şeklinde düzenlenmiştir.

3.5237 sayılı TCK'nın 50/3. fıkrası gereğince, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş sanığın otuz gün ve daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı yaptırımlara çevrilmesi zorunlu olup, sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde suç tarihinden önce kesinleşmiş hapis cezası mahkumiyeti bulunmadığı anlaşıldığından sanık hakkında hükmedilen 15 gün hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 50/1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesinde isabet görülmemiş, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı CMK'nın 309/4-d bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Salihli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08/06/2023 tarihli ve 2023/515 esas, 2023/621 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3 maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.5271 sayılı CMK'nın 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

Hüküm fıkrasının ikinci fıkrasından sonra gelmek üzere “5237 TCK'nın 50/3. fıkrasındaki amir hükme göre, takdiren aynı Kanun'un 50/1-a bendi ve 52/2. fıkrasına göre günlüğü 20 TL'den paraya çevrilerek sanığın neticeten 300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” bendinin eklenip, bozmanın sonucuna göre talepte yer almamakla birlikte 5237 sayılı TCK'nın 53 üncü maddesindeki hak yoksunluğuna ilişkin yedinci fıkranın hükümden çıkarılması ve diğer hususların aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,