Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/2856 K.2024/5257

Dairemizce verilen bozma kararı üzerine mahkemece kurulan hükmün; davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 1412 sayılı CMUK'un 317. maddeleri gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece; davacı vekilinin haksız tutukluluk nedeniyle 11.000,00 TL maddi, 150.000,00 TL manevi tazminat talebinin reddine ilişkin kararının, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 24.01.2022 tarihli kararıyla bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek davanın kısmen kabulü ile 4.580,30 TL maddi, 49.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz isteminin hükmün kesin olduğundan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; mahkeme hükmünün kaldırılması gerektiğini, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, hükmedilen manevi tazminatın fazla olduğunu, belirtmiştir.

III. DAVANIN KONUSU

Mahkemece, tazminat talebinin dayanağı olan Bursa

4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/64 Esas – 2012/285 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 16.06.2010 – 04.02.2011 tarihleri arasında 233 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda davacının eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu kapsamında kaldığından bahisle 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, hükmün kesinleşmediğinden bahisle davanın reddine ilişkin kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 24.01.2022 tarihli kararıyla; "...

Davacının tazminat istemine dayanak Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/64 Esas – 2012/285 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda davacının eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu kapsamında kaldığından bahisle 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, Bursa

4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/64 Esas – 2012/285 K sayılı 17/12/2015 tarihli yazısında, UYAP kaydında yapılan incelemede davacı (sanık) hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kesinleşmediği, dosyanın Yargıtay’da bulunması nedeni ile fiziksel incelenemediği belirtilmisse de davacı (sanık) hakkında verilen denetimli serbestlik tedbirinin itiraz kanun yoluna tabi olduğu, temyiz incelemesi sırasında dairemizce UYAP sisteminden yapılan araştırmada verilen kararın kesinleştiğine dair bilgi bulunamadığı görülmekle, kararın kesinleşip kesinleşmediği tereddüde mahal vermeyecek şekilde belirlenerek,

kesinleştiğinin tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesi gereğince hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uyulması halinde davanın düşmesine karar verileceği, uyulmaması durumunda ise yargılamaya kaldığı yerden devam edilerek hüküm verilmesi gerektiği, öncelikle kesinleşme hususunda tereddüde yer vermeyecek şekilde belirlenmesi,

kesinleştirmenin yapılmadığının tespiti halinde ise usulüne uygun kesinleştirme işlemlerinin yapılarak sonucuna göre karar verilmesi,. .." Nedeniyle bozulmasına karar verilmesine üzerine Mahkemece, Dairemizce verilen bozma kararı üzerine davacı hakkında davanın kısmen kabulü ile 4.580,30 maddi, 49.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 20.520,00 TL olduğu; davacı lehine hükmedilen tazminat miktarının 53.580,30 TL olması nedeniyle davalı açısından hükmün kesin nitelikte olmadığı anlaşıldığından; tebliğnamede temyiz isteminin reddini isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. Bursa

4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/64 Esas – 2012/285 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 16.06.2010 – 04.02.2011 tarihleri arasında 233 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda davacının eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu kapsamında kaldığından bahisle 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 10.09.2012 tarihinde kesinleştiği, kesinleştirme işleminin ise 14.04.2022 tarihinde yapıldığı, davacının denetim tedbirlerini ihlal ettiğinden bahisle Bursa

4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2023/232 Esas – 2023/409 Karar sayılı kararı ile yeniden yapılan yargılamada davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verildiği, kararın 05.12.2023 tarihinde kesinleştiği, davanın tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK hükümlerine tabi olduğu anlaşılmakla.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, davalı vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü tüm temyiz sebeplerinin reddi ile hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak,