Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/2998 K.2024/6312

Yargıtay 12. Ceza Dairesi, 04/04/2024 tarihli ve 2023/5187 esas, 2024/1658 sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.07.2024 tarihli ve KD-2023/61344 sayılı itirazı üzerine, 5560 sayılı Kanun'un 29. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca yapılan inceleme neticesinde;

I. MADDİ HATANIN DÜZELTİLMESİ SEBEPLERİ

Dairemizin, 04/04/2024 tarihli ve 2023/5187 esas, 2024/1658 sayılı kararının kaldırılması ile İstanbul 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/10/2022 tarihli ve 2022/491 esas, 2022/497 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca kanun yararına bozulmasına karar verilerek, 5271 sayılı CMK'nin 4. fıkrasının (d) bendi gereğince tayin olunan sonuç cezanın adli para cezasından ibaret olması karşısında, TCK'nın 53. maddesi ile ilgili uygulama kısımlarının hükümden çıkarılması suretiyle Yüksek Dairece yeni bir hüküm kurulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Dairemizin kabulü ve gerekçesine göre, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 8/1. maddesine 5560 sayılı Kanun’un 29. maddesi ile eklenen ek cümlede "Yargıtay ceza daireleri ile Ceza Genel Kurulu kararlarındaki yazıma ilişkin maddi hataların düzeltilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, ilgili ceza dairesi veya Ceza Genel Kuruluna başvurabilir" hükmüne yer verilmiş olup, yapılan incelemede Yüksek Daire kararında, daha önce hapis cezası bulunmayan,

sanığın mahkum edildiği 30 gün hapis cezasının seçenek yaptırıma çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, İstanbul 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/10/2022 tarihli ve 2022/491 esas, 2022/497 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği bozulmasına, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden,

hüküm fıkrasının üçüncü paragrafından sonra gelmek üzere “Sanığa verilen 30 gün hapis cezasının TCK'nın 50/3. maddesindeki amir hükme göre, takdiren aynı Kanun'un 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilerek TCK'nın 52/2. maddesine göre günlüğü 20 TL'den sanığın neticeten 600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” şeklinde bir paragraf eklenmesi ile diğer hususların aynen bırakılmasına, infazın ve müteakip işlemlerin mahallinde buna göre yapılmasına, karar verildiği,

ancak tayin olunan sonuç cezanın adli para cezasından ibaret olması karşısında, TCK'nın 53. maddesi ile ilgili uygulama kısımlarının hükümden çıkarılması suretiyle hüküm kurulması gerektiğinden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2.5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 04/04/2024 tarihli ve 2023/5187 esas, 2024/1658 sayılı kararının kaldırılmasına,

3.İstanbul 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/10/2022 tarihli ve 2022/491 esas, 2022/497 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

Hüküm fıkrasının üçüncü paragrafından sonra gelmek üzere “Sanığa verilen 30 gün hapis cezasının TCK'nın 50/3. maddesindeki amir hükme göre, takdiren aynı Kanun'un 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilerek TCK'nın 52/2. maddesine göre günlüğü 20 TL'den sanığın neticeten 600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” şeklinde bir paragraf eklenmesi ile hükmün TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafının hükümden çıkarılması, diğer hususların aynen bırakılmasına, infazın ve müteakip işlemlerin mahallinde buna göre yapılmasına,