Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/3077 K.2024/7096

Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.04.2024 tarihli ve 2015/1565 Esas, 2016/574 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CUMK’nın 311. maddesi hükmüne göre eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme mercii Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğundan, mahkemenin talebin reddine dair 18.04.2024 tarihli ek kararının hukuki dayanaktan yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın “Eski Hâle Getirme” başlıklı 40/1. maddesinde; kusuru bulunmaksızın bir süreyi geçirmiş olan kişinin eski hale getirme isteminde bulunabileceği, aynı maddenin ikinci fıkrasında; kanun yoluna başvuru hakkı kendisine bildirilmemesi halinde de, kişinin kusursuz sayılacağı belirtilmiştir.

Sanığın yüzüne karşı, 25.04.2016 tarihli celse verilen karara karşı,5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 04.04.2024 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından ve eski hale getirme isteminde ileri sürülen nedenler yerinde görülmediğinden vaki temyiz ve geçerli bir sebebe dayanmayan eski hale getirme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CUMK’nın 317. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,