Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/3107 K.2025/1539

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin 02.05.2019 tarih, 2016/47 Esas, 2019/532 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.

2. Hükmün istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince duruşma açılmasına karar verilerek 26.10.2021 tarih, 2019/3411 Esas, 2021/2167 Karar sayılı kararı ile beraat hükmü kaldırılarak sanığın 2863 sayılı Kanun'un 65/1, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 52/2, 51/1-3-7-8. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 04.02.2022 tarih, 2021/160185 nolu esastan ret ile onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına, imalatların taşınmaz sınırı içerisinde yapıldığına ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bölge Adliye Mahkemesince, sanığın davaya konu imalatların yapıldığı 3. derece arkeolojik sit alanındaki taşınmazdaki binanın müteahidi olup taşınmazın sit alanında kaldığını bildiği, inşaat aşaması öncesi Koruma Kurulundan aldığı iznin izin alınan ruhsatlı proje dışındaki sonraki imalatları kapsamayacağı, davaya konu imalatlardan zemin kattaki imalatı kendisinin yaptırıp, terastaki imalatı daireyi sonradan satın alan ...'in yaptırdığını savunmuş ise de,

...'in dosya içerisine alınan yargılandığı Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/145 Esas 2019/123 Karar sayılı dosya kapsamı ve davaya dayanak yapı tatil zaptı içeriğinden terastaki yargılamaya konu imalatın nitelik ve niceliğinin farklı olduğunun anlaşıldığı, sanığın bu şekilde İzmir 1 numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 20/03/1997 tarih ve 6736 sayılı kararı ile 3. derece Arkeolojik Sit Alanı olarak tescil edilen yerde yer alan taşınmazdaki binada yetkili kurullardan izin almaksızın zemin katta 1,50x5,60 mt.

3. katında 4,20x5,20 mt. ebatlarında kapalı alan ilavesiyle fiziki ve inşai müdahlede bulunduğu, suç tarihi itibariyle gerek Dairemizce incelemesi yapılan benzer dosya içeriklerinden gerekse Kültür ve Turizm Bakanlığının web sitesinde yer alan listeden Seferihisar'da KUDEB bulunmadığı ve yapılan imalatın İmar Kanunu 21. madde kapsamında ruhsata tabi esaslı tadilat niteliğinde olduğu görülerek üzerine atılı 2863 Sayılı Kanuna Muhalefet suçunun unsurlarının oluştuğu, yine 2863 sayılı Kanunun 9. maddesinde, Koruma Yüksek Kurulunun ilke kararları çerçevesinde koruma bölge kurullarınca alınan kararlara aykırı olarak,

korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ve koruma alanları ile sit alanlarında inşai ve fiziki müdahalede bulunulmayacağının düzenlendiği, anılan düzenlemeye aykırı olarak, izin alınmaksızın inşai ve fiziki müdahalede bulunulmasının ise, aynı Kanunun 65. maddesi ile yaptırım altına alındığı,

buna karşılık, 3194 sayılı İmar Kanununa 11/05/2018 tarih ve 7143 sayılı Kanunun 16. maddesi ile eklenen geçici 16. maddede, ruhsatsız veya ruhsat ve eklerine aykırı yapıların kayıt altına alınması ve imar barışının sağlanması amacıyla yapı kayıt belgesi verilebileceği hükme bağlanmış olup, 2863 sayılı Kanuna tezahürü bulunmayan bahse konu düzenlemenin, anılan Kanunun 65. maddesinde tanımlanan inşai ve fiziki müdahale suçlarının unsurlarını etkilemeyeceği, zira, yapı kayıt belgesi verilmesinin, ruhsatsız veya ruhsat ve eklerine aykırı yapıların kayıt altına alınmasını sağlamakla birlikte,

korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ve koruma alanları ile sit alanlarında, kültür varlıkları yönünden koruma bölge kurullarından, tabiat varlıkları ve doğal sit alanları yönünden Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüklerinden izin alınmaksızın gerçekleştirilen inşai ve fiziki müdahaleleri hukuka uygun hale getirmeyeceği göz önüne alınarak beraat hükmü kaldırılarak sanığın cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanunun 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,