Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/3129 K.2024/6043

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan kurum vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında müstehcenlik suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 226/3-1, 43/1, 52/2, 53/1, 2, 3. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 120,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş,

Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin ve katılan ve vekilinin istinaf başvurularının kabulü ile dosya üzerinden yapılan incelemede 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a ve 303/1-a maddeleri gereğince sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün kaldırılarak aynı Kanun'un 223/2-a maddesi gereğince sanığın beraatine karar verilmesi üzerine sanık müdafiinin ve katılan ... vekilinin temyiz isteğine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Dairemizce verilen 05.02.2024 tarihli bozma ilâmı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak sanık hakkında müstehcenlik suçundan CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca katılan kurum vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri; beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçların ispatı noktasında mağdur beyanına öncelik tanınmasının esas olduğuna, mağdurun ise yargısal sürecin bütününde kendisine karşı müsnet suçu işlendiği hususunda samimi ve tutarlı beyanları göz önünde tutulduğunda sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bölge Adliye Mahkemesince, Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sonunda dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; katılan mağdurun ''sanığa hiçbir zorlama olmadan kendi isteği ile yine kendisi tarafından suça konu resim ve videoların gönderildiği'' beyanını içeren 24.11.2017 tarihli dilekçesi, sanığın ''suça konu resim ve videoların kendisine mağdur tarafından gönderildiği, kendisinin mağdura ait müstehcen nitelikte hiçbir video kaydı yapmadığı,

mağdur tarafından kendisine gönderilen video ve resimleri başka birine göndermediği'' yönündeki aksine delil bulunmayan aşama beyanları, sanığın cep telefonları, tableti ve dizüstü bilgisayarına ait harddisk üzerinde yapılan dijital incelemelere ilişkin Siber Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü Adli Bilişim Büro Amirliği'nin 24.10.2019 tarihli ve bilirkişi Ramazan T. tarafından sunulan 03.05.2018 tarihli bilirkişi raporu içeriği, sanık ile mağdur arasında yapıldığı anlaşılan whatsapp yazışmalarını gösteren dosyada mevcut ekran görüntüleri ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde;

sanığın savunmalarının aksini gösterir biçimde mağdura ait müstehcen nitelikte görüntü veya videonun sanık tarafından çekildiği hususunda dosyada hiçbir delil bulunmadığı, sanığın dijital materyallerinde yapılan inceleme sonuçlarından ve sanık ile mağdur arasında yapılan dosyada mevcut whatsapp yazışmalarından suça konu görüntülerin mağdur tarafından mağdurun 18 yaşından büyük olduğu tarihlerde sanığa gönderilen görüntüler olduğunun ve bu görüntülerin mağdur tarafından 18 yaşından büyük olduğu dönemlerde oluşturulan görüntüler olduğunun açıkça anlaşıldığı,

mağdurun 18 yaşından küçük olduğu dönemde çekilen herhangi bir görüntünün veya görüntü kaydının sanığın dijital materyallerinde bulunmadığı, mağdur tarafından ergin olduğu dönemde yani 18 yaşından büyük olduğu dönemde oluşturulan müstehcen nitelikteki görüntülerin sanığa mesaj yolu ile gönderilmesinden ve kendisine gönderilen bu görüntüleri başka bir kişiye gönderdiği yönünde hiçbir delil ve iddia bulunmayan sanığın,

18 yaşından büyük olduğu dönemde mağdur tarafından oluşturulduğu anlaşılan mağdura ait görüntüleri dijital materyalinde bulundurmasından ibaret olduğu anlaşılan eylemin 5237 sayılı TCK'nın 226/3-1 maddesinde düzenlenen müstehcenlik suçunun kanuni unsurlarını barındırmadığı ve müstehcenlik suçunu oluşturmadığı gerekçesi ile sanık hakkında aynı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla, Adana Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesinin kararında katılan kurum vekili tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Adana