Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/3610 K.2025/2148

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk derece mahkemesince sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan 2863 sayılı Kanunun 67/2, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararı verilmiş, katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile CMK'nın 280/1-a maddesi delaletiyle CMK.nın 303/1-(a) gereğince sanığın CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan bozma görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz nedenleri; Sanığın suçu işlediğinin sabit olduğuna, mahkemece verilen beraat kararına ilişkin gerekçenin soyut olduğuna ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk derece mahkemesince dosyada mevcut bilgi ve belgeler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, iddia, sanıklar savunması, tanık ... beyanı, olay yeri görgü tespit ve muhafaza altına alma tutanağı, ev arama tespit ve el koyma tutanağı, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, oluşa göre; sanıkların birlikte suç işlemek kastıyla hareket ederek bir takım kültür ve tabiat varlığı eserlerini satışa arz ettikleri, tanık ...'ın beyanı ile bu hususun doğrulandığı anlaşılmakla sanıkların cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde dosyanın incelenmesinde. Sanık ...'ın aşamalarda alınan istikrarlı beyanlarında üzerine atılı suçlamaları kabul etmediğini, söz konusu çantanın içerisinde bulunanlardan haberi olmadığını beyan ettiği, tanığın ilk beyanında sanık ...'ın tarihi eser kaçakçılığı yaptığını beyan ettiği ve sanık ... ile irtibata geçtiği, diğer sanıklardan hiç bahsetmediği,

sanık ...'ın da aşamalarda alınan müdafii huzurundaki savunmalarında suça konu malzemelerin kendisine ait olduğunu diğer sanıkların olayla ilgisi olmadığını, çantanın içerisinde ne olduğunu bilmediklerini beyan ettiği yine sanık ...'ın evinde yapılan aramada herhangi bir suç unsuruna rastlanılmadığı anlaşılmakla, dosya kapsamı, oluş şekli, sanık savunmaları, tanık beyanları dikkate alındığında sanığın birlikte suç işlemek kastıyla hareket ederek üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak,

kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden sanığın atılı suç yönünden beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı olarak kabul edilerek, sanık ... hakkında Bozdoğan Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2024 tarih, 2024/132 Esas ve 2024/136 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün kaldırılmasına, sanık ...'ın üzerine atılı 2863 sayılı Yasaya muhalefet suçunu işlediğine dair; mahkumiyetini gerektirir yeterli ve inandırıcı delil elde edilemediğinden CMK' nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31.05.2023 tarihli, 2022/7-315 Esas, 2023/322 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere Bölge Adliye Mahkemesinin, İlk Derece Mahkemesinin maddi olayın gerçekleşme biçimine ilişkin kabulünü değiştirmemesi, dosyaya yeni bir delil ikame etme yoluna gitmemesi, İlk Derece Mahkemesinin dosyada mevcut delilleri takdir etmek suretiyle ulaştığı sonucu isabetli bulmayarak aynı delilleri yeniden değerlendirip suçun unsuru bakımından farklı bir sonuca ulaşması,

7035 sayılı Kanun'un gerekçesinde de belirtildiği üzere değişiklikle amaçlanan hususlardan birinin Bölge Adliye Mahkemelerinin daha etkin ve verimli bir şekilde çalışmalarının sağlanması olması hususları birlikte gözetildiğinde.

Bölge Adliye Mahkemesinin duruşma açmaksızın dosya üzerinden yaptığı inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesince mahkûmiyetine hükmedilen ve eylemi sabit görülen sanığın, yüklenen suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunamadığı gerekçesi ile beraatine karar verebileceğinin kabulünde zorunluluk bulunduğu anlaşıldığından, tebliğnamede bu hususta bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bozdoğan Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,