Karar Özeti
12. Ceza Dairesi 2024/3817 E. , 2024/6817 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/167 E. 2023/705 K. SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma KARAR : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanma suçundan
Karar Detayı
12. Ceza Dairesi 2024/3817 E. , 2024/6817 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/167 E. 2023/705 K. SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma KARAR : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanma suçundan sanık ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/2 ve 62. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul Anadolu 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/04/2019 tarihli ve 2018/675 esas, 2019/244 sayılı kararının 16/04/2019 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 10/12/2022 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbarı üzerine, basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle hükmün açıklanması ile adı geçen sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/2, 62 ve 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddeleri uyarınca 1 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul Anadolu 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/10/2023 tarihli ve 2023/167 esas, 2023/705 sayılı kararının 05/12/2023 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla; Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 19/09/2024 tarihli ve 94660652-105-34-8127-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01/10/2024 tarihli ve KYB- 2024/98276 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01/10/2024 tarihli ve KYB- 2024/98276 sayılı kanun yararına bozma isteminin: "Benzer bir olay nedeniyle Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 14/05/2024 tarihli ve 2023/6150 esas, 2024/235 karar sayılı ilâmı ile; "...İnceleme konusu hükümde, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suçtan mahkûm edildiğinin ihbarı üzerine dosyanın yeniden ele alınmasını müteakip, kasıtlı suçun tarihinin 05/09/2022 olduğu ile dava derdest iken Anayasa Mahkemesi'nin 21/04/2022 tarihli ve 2020/87 esas, 2022/44 sayılı kararının 02/08/2022 tarihli ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe girdiği göz önüne alındığında, sanığın lehine olan seri yargılama usulünün uygulanması gerektiği cihetle, kamu davasının durmasına ve dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür... " şeklinde de belirtildiği üzere; Dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul Anadolu 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/04/2019 tarihli kararının 16/04/2019 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde 10/12/2022 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbar edildiği tarih itibarıyla Anayasa Mahkemesi'nin 21/04/2022 tarihli ve 2020/87 esas, 2022/44 sayılı kararının 02/08/2022 tarihli ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe girdiği göz önüne alındığında, sanığın lehine olan seri yargılama usulünün uygulanması amacıyla kamu davasının durmasına ve dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1.Alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanma suçundan sanık ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/2 ve 62. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul Anadolu 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/04/2019 tarihli ve 2018/675 esas, 2019/244 sayılı kararının 16/04/2019 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 10/12/2022 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbarı üzerine, basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle hükmün açıklanması ile adı geçen sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/2, 62 ve 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddeleri uyarınca 1 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul Anadolu 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/10/2023 tarihli ve 2023/167 esas, 2023/705 sayılı kararının 05/12/2023 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. 2.İncelenen dosya kapsamına göre; sanığın mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul Anadolu 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/04/2019 tarihli kararının 16/04/2019 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde 10/12/2022 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbar edildiği tarih itibarıyla Anayasa Mahkemesi'nin 21/04/2022 tarihli ve 2020/87 esas, 2022/44 sayılı kararının 02/08/2022 tarihli ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe girdiği göz önüne alındığında, sanığın lehine olan seri yargılama usulünün uygulanması amacıyla kamu davasının durmasına ve dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür. III. KARAR 1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2.İstanbul Anadolu 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/10/2023 tarihli ve 2023/167 esas, 2023/705 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3 maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3.5271 sayılı Kanun’un 309 /4 maddesinin (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.11.2024 tarihinde karar verildi