Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/3857 K.2025/6114

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız el koyma nedeniyle 600.000,00 TL maddi ve 300.000,00 TL manevi tazminatın el koyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davanın kabul edilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Bakırköy 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/1564 Esas – 2020/131 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının 5607 sayılı Kanuna muhalefet suçundan 8775 adet cep telefonuna 06.12.2007 tarihinde el konulduğu, yapılan yargılama neticesinde davacının mahkumiyetine, suç teşkil etmeyen ve mahkumiyete konu edilmeyen telefonların davacıya iadesine karar verildiği, anılan kararın 30.12.2021 tarihinde kesinleştiği, 19.01.2022 tarihinde telefonların davacıya teslim edildiği,

el konulan cep telefonlarının hurda fiyatına satıldığının ancak buna ilişkin herhangi bir fatura alınmadığının beyan edildiği ancak iade edilen cep telefonlarının ortalama piyasa fiyatıyla hurda bedeli arasındaki maddi kaybın belirlenmesi için hurda fiyatına satıldığı iddia olunan cep telefonlarına ilişkin fatura niteliğinde bilgi ve belgenin dosyaya sunulması gerektiği, davacının maddi tazminat yönünden zarar kaybı olduğunu ve var ise zarar miktarını ispatlayamadığından maddi tazminat yönünden kanunda öngörülen yasal koşulların oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Davacının tazminata konu el konulan eşyaları yönünden el koyma tarihi ile iade tarihi arasında oluşan değer kaybının hesaplanmak suretiyle maddi tazminat kapsamında hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Küçükçekmece 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,