Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/4091 K.2025/1200

Dairemiz bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükmün katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Vezirköprü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2016 tarih, 2015/891 Esas, 2016/123 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 74/1, TCK'nın 62/1, 51/1-3-7-8. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dairemizin 08.02.2024 tarih, 2020/9910 Esas, 2024/520 Karar sayılı bozma ilamında; " Temyiz dışı hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanık ...'in evinin bahçesinde tarihi eser olduğu değerlendirilen mezar taşı olduğu yönündeki ihbar üzerine, kolluk ekiplerince olay yerine intikal edildiği, bahse konu taşın sanık ...'in evinin bahçesinde olduğu ve rızaen kolluk ekiplerine teslim edildiği,

...'in savunmasında, 30 yıl önce tarlasını sürerken bahse konu taşı bulduğunu, duvar örmede işe yarayacağını düşünerek eve getirip bahçeye bıraktığını, tarihi eser olduğunu bilmediğini, oğlu ...'un il dışında inşaat işçisi olarak çalıştığını, 2 yıl önce geldiğinde bu taşı gördüğünü, ne işe yaradığını anlamadığı için üzerinde durmadığını beyan ettiği, sanık ...'un da savunmasında, 2 sene önce il dışından geldiğinde bahçede dava konusu taşı gördüğünü, tarihi eser olduğunu bilmediğini, babasına sorduğunda tarlayı sürerken bulduğunu, ev işlerinde işe yarar düşüncesi ile bahçeye koyduğunu söylediğini beyan ettiği anlaşılmakla,

dava konusu eserin sanık ... tarafından bulunmadığı, temyiz dışı sanık ... tarafından bulunup evin bahçesine getirildiği, sanık ...'un il dışında çalışıp ailesinin yanına geldiğinde bahçede gördüğü, bu hali ile sanık ...'un suç kastının olmadığı anlaşılmakla, beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, mahkumiyetine ilişkin hüküm tesisi,

Kabule göre de; 2863 sayılı Kanun kapsamında tasnif ve tescile tabi olduğu tespit edilen dava konusu 1 adet mezar taşının, aynı Kanun'un 75. maddesi gereğince Müze Müdürlüğü'ne teslimine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3.Vezirköprü 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 30.05.2024 tarih, 2024/88 Esas, 2024/185 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmiş olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 05.11.2024 tarih, 2024/104683 sayılı ve onama görüşlü tebliğname ile Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, temyiz dışı hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanık ...'in evinin bahçesinde tarihi eser olduğu değerlendirilen mezar taşı olduğu yönündeki ihbar üzerine, kolluk ekiplerince olay yerine intikal edildiği, bahse konu taşın sanık ...'in evinin bahçesinde olduğu ve rızaen kolluk ekiplerine teslim edildiği,

...'in savunmasında, 30 yıl önce tarlasını sürerken bahse konu taşı bulduğunu, duvar örmede işe yarayacağını düşünerek eve getirip bahçeye bıraktığını, tarihi eser olduğunu bilmediğini, oğlu ...'un il dışında inşaat işçisi olarak çalıştığını, 2 yıl önce geldiğinde bu taşı gördüğünü, ne işe yaradığını anlamadığı için üzerinde durmadığını beyan ettiği, sanık ...'un da savunmasında, 2 sene önce il dışından geldiğinde bahçede dava konusu taşı gördüğünü, tarihi eser olduğunu bilmediğini, babasına sorduğunda tarlayı sürerken bulduğunu, ev işlerinde işe yarar düşüncesi ile bahçeye koyduğunu söylediğini beyan ettiği anlaşılmakla,

dava konusu eserin sanık ... tarafından bulunmadığı, temyiz dışı sanık ... tarafından bulunup evin bahçesine getirildiği, sanık ...'un il dışında çalışıp ailesinin yanına geldiğinde bahçede gördüğü, bu hali ile sanık ...'un suç kastının olmadığı gerekçesiyle sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV.GEREKÇE VE KARAR

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.09.2023 tarihli, 2023/6-7 Esas, 2023/481 Karar nolu ilamında da belirtildiği üzere.

Dairemizce yapılan temyiz incelemesinden önce atılı suça ilişkin dava zamanaşımı gerçekleşmiş ise de "derhal beraat" kavramının, fiilin ilk bakışta suç teşkil etmemesi veya kanun değişikliği ile fiilin suç olmaktan çıkartılması hâlleri ile sınırlı tutulmasının söz konusu düzenlemenin konuluş amacına ters düşeceği, CMK'nın 223. maddesinin 9. fıkrasında geçen "derhal" sözcüğünün, dosyanın mevcut durumunu ifade ettiği, başka bir anlatımla, yargılamanın geldiği aşama itibarıyla dosyadaki mevcut delillere göre herhangi bir araştırma yapılmasına gerek olmaksızın beraat kararı verilebilecek bir noktada,

sanığın daha lehine olan beraat kararı yerine, aleyhine olan zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilemeyeceği, ayrıca çeşitli sebeplerle muhakemenin yavaş işlemesi ve yargılamaların makul sürede sonuçlandırılamaması nedeniyle zamanaşımının gündeme geldiği de göz önünde bulundurulduğunda, düşme kararı verilmesinin söz konusu gecikmenin sonucunun sanığa yükletilmesi anlamına geleceği, diğer taraftan beraat etmesi gereken sanık hakkında düşme kararı verilmesinin adil yargılanma hakkı kapsamındaki lekelenmeme hakkının da ihlali niteliğinde olacağı,

zira yargılamanın geldiği aşama itibarıyla beraat etmesi gereken sanık hakkında düşme kararı verilmesinin, sanığın atılı suçu işleyip işlemediği hususunda tereddüte yol açacağı, son olarak da sanık hakkında beraat kararı verilmesinin hukuk davaları üzerindeki etkisine dair, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.01.2022 tarihli ve 1437-15 sayılı kararında da açıklandığı üzere ceza hâkiminin tespit ettiği maddi olaylarla ve özellikle fiilin hukuka aykırılığı konusuyla hukuk hâkiminin tamamen bağlı olduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde,

yargılamanın geldiği aşama itibarıyla dosyadaki mevcut delillere göre herhangi bir araştırma yapılmasına gerek olmaksızın beraat kararı verilebilecek durumlarda artık zamanaşımı nedeniyle düşme kararı değil sanığın daha lehine olan beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilerek yapılan incelemede;

Dairemizin 08.02.2024 tarih, 2020/9910 Esas, 2024/520 Karar sayılı bozma kararı üzerine, mahkemece bozma ilamına uyulup uyulmadığı hususunda bir ara karar verilmemiş ise de; Ceza Genel Kurulunun kararlılık gösteren içtihatlarında da açıkça belirtildiği üzere, mahkemece bozma kararı doğrultusunda uygulama yapılması ve bozmadan sonra yapılan inceleme, araştırma ve yeni kanıtlara dayanarak hüküm kurulması karşısında, mahkemenin bozmaya eylemli olarak uyduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, ancak, " Dava konusu eserin 2863 sayılı Kanun'un 75. maddesi gereğince Müze Müdürlüğü'ne teslimine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi , " Kanuna aykırı bulunduğundan hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasına son bent olarak " Dava konusu 1 adet mezar taşının 2863 sayılı Kanun'un 75. maddesi gereğince Müze Müdürlüğü'ne TESLİMİNE, " ibaresinin eklenmesi, suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,